رسالهء حقوق
محدثين در مجاميع حديث خود روايت كردهاند كه امام زين العابدين ( ع ) به دنبال حوادثى كه طى زندگى پدران خود و مشاهدهء رنج و مشقتهايى كه امت در سايهء خاندان اموى تحمل مىكردند و تلاشهايى كه آن حكام در جهت تحريف و مشوه - ساختن مفاهيم مكتب به عمل مىآوردند ، رسالهاى براى ياران و شيعيان پدرش تنظيم كرد كه مشتمل بر وظايف و حقوق آنها و حاوى پنجاه بند است كه به تعبير محدثين به رسالهء حقوق شناخته مىشود كه شيخ صدوق در الخصال به سندى كه بيشتر مؤلفين زندگى امام زين العابدين آن را معتبر مىشمارند به نقل از امام آنها را روايت كرده همچنانكه على بن شعبة حلبى نيز در كتاب خود تحف العقول به سندى كه به ابو حمزه ثمالى منتهى مىشود آن را روايت كرده كه امام ( ع ) با اين سخن آن را ، افتتاح مىكند : بدان كه بر تو برابر خدايت حقوقى است كه در هر حركتى كه مىكنى و سكناتى كه دارى يا هر جا كه فرود مىآيى و هر عضوى كه به حركت درمىآورى يا در هر ابزارى كه مورد استفاده قرار مىدهى ، جارى است و بزرگترين و مهمترين آنها حقى است كه نسبت به خودت و از سر تا پايت و تمامى اندامى كه دارى را فرا مىگيرد براى ديدههايت بر تو حقى نهاده ، براى گوشهايت حقى نهاده ، براى زبانت حقى قرار داده و براى دستانت و پاهايت حقى قرار داده و براى فرجت نيز حقى نهاده است ، آنگاه امام از حقوق اندامها و اعضاى بدن به حقوق افعال مىپردازد و از آنجا ، به حقوق انسان در برابر جامعهاش ، برادرانش ، همسايهها ، هيئت حاكمه ، ياران و همنشينان و دوستان و شركا و خدمتكاران و همسران و جز اينها را نيز مطرح مىكند و در مورد حقوق سلطان ( هيئت