تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
شبح جد گرامىاش را مىديدند نه از اين جهت كه او عزيز كرده و دردانهء پيامبر ( ص ) بود بلكه همچنانكه طى بخشهاى قبلى و در جريان سخن گفتن از او ، جنبه‌هايى از سرشت و اخلاق و سيره او اشاره كرديم او تجسم سيرهء جدش و تجسم تعاليم و ارزشهاى والاى اسلامى در رفتار و كردار و همه گونه برخوردهاى خود بود . و هنگامى كه قدرت به دست امويها افتاد و اينان غرق فساد و زشتىها شدند و ارزشها و آموزه‌هاى اسلام را زير پا گذاردند و همه گونه ظلم و جور و جفايى را عليه نيكان و مصلحان و بىگناهان روا داشتند مسلمانان دست به دامان امام حسين نوادهء پيامبر و حامى شريعت شدند و او چاره‌اى جز اين نديد كه به هر قيمت شده در برابر آنان بايستد ؛ او هر گونه برخورد منفى با حكومت يزيد ، و پيامدهايى را كه ممكن بود به نفع اسلام داشته باشد ، از نظر گذراند و بالاخره بهتر آن ديد كه خود و گروه اندك از فرزندان و خانواده و يارانش جانفشانى كنند و زنان و كودكانش را در معرض اسارت و آوارگى شهرها قرار دهد لذا خود به اتفاق فرزندان و برادران و عموزادگان و يارانش دست به كار شد و با اطمينان كامل از سرنوشتى كه در انتظار اوست و بىتوجه به همهء آنهايى كه سفارشش مىكردند خارج نشود و بدون قرار گرفتن تحت تأثير سرزنش‌كنندگانش ، قدم در اين راه گذارد ، او قهرمانانه زندگى كرد و قهرمانانه مرد و الگوى و الا ، اسوهء نيكو و مثال زندهء همهء جوانمردان و رادمردانى گرديد كه مرگ سرخ را بر زندگى با ستمگران و مستبدان ترجيح مىدهند او به راهى كه وظيفه‌اش رهنمونش شده بود رفت و مىفرمود : من مرگ را جز نيكبختى و سعادت و زندگى با ستمگران را جز بدبختى و ذلت نمىبينم . در تاريخ نبردى وجود ندارد كه همچون نبرد او با امويها ، داراى چنان پيامدهاى مثبتى براى شكست‌خوردگانش باشد و پس از آن نيز هر انقلاب و حركتى كه صورت گرفته از نبرد و مبارزه اين قيام مايه گرفت و حسين را الگوى خود قرار داد . - چه بسا پيروزى كه از هر شكستى بدتر باشد و خانه‌هاى ستمگران را ويرانه گرداند . شيعيان از اين ديدگاه است كه به فاجعهء كربلا و كشته شدن امام حسين مىنگرند و همه‌ساله و در بسيارى مناسبتها سعى مىكنند يادش را گرامى دارند و تلاش دارند تا آتش اين قيام و حركت فداكارانه همچنان افروخته بماند تا نسلها طى قرون و اعصار در هر جا و زمانى از آن در برابر ستم و طغيان ، نيرو و توان گيرند . امامان اهل بيت نيز همواره اصرار ورزيده‌اند كه ياد آن جاودانه و زنده بماند و