بيان آيه 247
شرح لغات :
اصطفاه - برانگيخت و آن را اختيار كرد و اصل كلمه « صفى » است كه باصطلاح به باب « افتعال » رفته و اصتفى شده و روى قاعده ادبى « تا » به « طاء » تبديل شده است .
بسطة - برترى و فضيلت در جسم و مال .
تفسير :
« وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً »
پيامبرشان به آنان گفت خداوند طالوت را بپادشاهى شما برانگيخت ، و طالوت از فرزندان « بنيامين بن يعقوب » بود و به او « طالوت » ميگفتند از نظر طول قامت و شغل او بعقيده بعضى « سقائى » و بعقيده ديگر « دباغى » بوده است .
و چون نبوت در نسل لاوى بن يعقوب و پادشاهى در فرزندان « يهودا » بن يعقوب و بقولى در نسل يوسف بن يعقوب بود لذا او نه از اولاد پيامبر و نه از دودمان سلطنت بود .
مجاهد ميگويد مقصود از كلمه « ملك » در اين آيات « امير لشكر » است و بعضى معتقدند كه خداوند مقام پيامبرى را نيز به او عنايت كرد پس از آنكه او را ملك و امير قرار داد .
« قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ »
آنان در پاسخ آن پيامبر گفتند از كجا او را پادشاهى بر ما رواست در صورتى كه ما سزاوارتر از او بپادشاهى هستيم و او را مال فراوانى نيست .
اولين اعتراض آنان به پادشاهى او اين بوده كه ميگفتند او نه از فرزندان انبياء و نه از خاندان سلاطين است و اعتراض دوم ، اينكه او مال و ثروت فراوانى ندارد و