بيان آيه 8 - 9
شرح لغات :
هب : ببخش و اصل آن از هبه است و آن عبارت است از اين كه كسى چيزى را بدون بها و عوض ملك ديگرى گرداند .
ميعاد : وعده دادن - نويد .
تفسير :
« رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا »
( پروردگارا پس از آنكه ما را هدايت فرمودهاى دلهاى ما را بباطل مايل مگردان ) اين مطلب نقل قول از زبان راسخان در علم است كه در آيه پيش آنان را ذكر نموده است و در معناى اين جمله چند قول گفته شده است :
1 - خدايا پس از آن كه در اثر الطاف خويش ما را به طرف خود هدايت كردهاى لطف خود را كه به سبب آن ، دلها مستقيم و راست مىگردد ، از ما باز مدار كه دلهاى ما به غير ايمان مايل گردد .
بنا بر اين ، اين جمله درخواست ثابت ماندن در هدايت و ادامه يافتن آن است به سبب الطاف و توفيقات الهى .
و مثل اين است كه مىگويند : « اللهم لا تسلط علينا من لا يرحمنا » يعنى خدايا ميان ما و كسانى كه بر ما رحم نمىكنند آزاد مگذار كه آنان بر ما مسلط گردند . در اين آيه منظور اين است كه بواسطهء منع لطف و توفيق خود ميان ما و نفوسمان را آزاد مگذار كه ما منحرف و گمراه گرديم .
و ناگفته نماند كه بىبهره شدن از لطف و توفيق الهى به سبب اعمال زشتى است كه انسان انجام داده و در توبه آن نيز كوتاهى نموده است چنان كه در جاى ديگر