ترجمه :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد اگر بهمديگر وامى تا مدت معين داديد آن را بنويسيد و بايد نويسندهاى از ميان شما ، بدرستى بنويسد و نويسنده از نوشتن ، آن چنان كه خدايش آموخته ، دريغ نكند ، بايد بنويسد و كسى كه حق به عهده اوست ( مديون ) املاء كند يعنى بگويد و امضاء كند و از خدا بترسد و ( از آنچه مقرر شده ) چيزى كم نكند و اگر كسى كه حق به عهده اوست ( مديون ) سفيه يا ناتوان و عاجز است و املاء كردن نميتواند سرپرست او بدرستى املاء كند و دو نفر از مردان را گواه بگيريد و اگر يافت نشود ، يك مرد و دو زن از كسانى كه رضايت ميدهيد و اگر يكى از آنها فراموش كند ديگرى بخاطر آورد و چون گواهان دعوت شوند دريغ و اباء نكنند از نوشتن وام ، كوچك يا بزرگ ، تا مدت آن وام ، اين ( نوشتن ) نزد خدا درستتر و براى گواهى دادن محكمتر و براى ترديد نكردن شما مناسبتر است مگر آنكه معاملهاى نقد باشد كه ما بين خودتان بدهيد و بگيريد كه گناهى بر شما نيست كه ننويسيد و چون معامله كرديد شاهد بگيريد و نويسنده و شاهد ضررى نبينند و اگر چنين كرديد اين ، بدكارى با خودتان است از خدا بترسيد او بشما ( مصالح امور را ) ياد ميدهد و خدا بهر چيز دانا است .