تسليت حضرت خضر ( ع )
و از ثعلبى روايت شده : رسول خدا ( ص ) مقارن ظهر از دنيا رفت و پس از وفاتش ، حضرت خضر ( ع ) به در خانهء پيامبر ( ص ) آمد ، على ( ع ) و فاطمه ( س ) و حسن و حسين ( ع ) در آن خانه جمع بودند ، و جسد مطهّر رسولخدا ( ص ) در جامهاى پوشيده قرار داشت خضر ( ع ) گفت :
السّلام عليكم يا اهل البيت ، كلّ نفس ذائقة الموت و انّما توفّون اجوركم يوم القيامة . . .
: « درود بر شما اى خاندان پيامبر ( ص ) هر انسانى مرگ را مىچشد و قطعا خداوند در روز قيامت پاداش شما را به طور كامل خواهد داد ، همانا در عوض هر كس كه از دنيا مىرود ، جانشينى است ، و در هر مصيبت تسليتى است و در برابر هر چه از دست مىرود ، تدارك و جبران وجود دارد ، بر خدا توكّل كنيد و بر او اعتماد نمائيد ، و من از خداوند براى خود و شما طلب آمرزش مىكنم » .
اهل خانه صداى خضر ( ع ) را مىشنيدند ، ولى خودش را نمىديدند ، امير مؤمنان على ( ع ) فرمود : « او برادرم خضر ( ع ) است كه شما را در مصيبت پيامبر ( ص ) تسليت مىدهد » .
دشوارى فاجعهء بسيار عظيم رحلت بر اهلبيت ( ع ) و ساير مردم
براى اينكه دريابى كه تا چه اندازه مصيبت فراق رسول خدا ( ص ) بر امير مؤمنان على ( ع ) اثر نمود ، به گفتار على ( ع ) در اين باره گوش جان فرا بده ، آنجا كه فرمود :
فنزل بى من وفاة رسول اللّه ( ص ) ما لم اكن اظنّ الجبال لو حملته عنوة كانت تنهض به ، فرأيت النّاس من اهلبيتى ما بين جازع لا يملك جزعه و لا يضبط نفسه ، و لا يقوى على حمل فادح ما نزل به ، قد اذهب الجزع صبره ، و اذهل عقله