تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى ) — صفحة 306

مساهمون:

ص٣٠٦

محل دفن پيامبر ( ص )

از وصيتهاى پيامبر ( ص ) اين بود كه در خانهء خود در همانجا كه روحش قبض مىگردد به خاك سپرده شود ، و جنازه او را با سه كفن بپوشانند كه يكى از آنها از پارچهء يمانى باشد . على ( ع ) عرض كرد : اى رسول خدا به من فرمان مىدهى كه تو را پس از رحلت در خانه‌ات به خاك بسپارم . آنحضرت فرمود : نعم يا علىّ بيتى قبرى . : « آرى اى على ، خانه من قبر من است » . على ( ع ) مىگويد : به آنحضرت گفتم : پدر و مادرم بفدايت براى من مشخّص كن كه در كدام ناحيه ترا به خاك بسپرم ؟ فرمود : تو بر آن محل مسلّط هستى ( نشسته‌اى ) و آن را مىنگرى . عايشه ( يكى از همسران رسولخدا ) عرض كرد : اى رسول خدا ! ( اگر شما در اينجا دفن شوى كه حجرهء من است ) من در كجا سكونت كنم ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : تو در يكى از خانه‌هاى ديگر سكونت كن ، اين خانه مال من است ، و تو حقى بر آن ندارى جز آنچه را كه ديگران نيز بر آن حق دارند ، در خانهء خود قرار بگير و همچون جاهليّت نخستين ، آشكار نشو ، و با مولا و ولىّ خود جنگ نكن ولى تو با او مىجنگى و در اين صورت ستمگر مشئوم هستى . اين سخن رسولخدا ( ص ) به گوش عمر بن خطاب رسيد ، او به دخترش حفصه مطلبى گفت كه مفهومش اين است : برو به عايشه بگو اكنون سخن از خانه به ميان نياورد كه موجب اهانت خواهد شد ، خانه خانهء تو است و كسى در اين جهت با تو نزاع نمىكند ، و پس از عدّهء وفات شوهر ، تو به آن خانه ، مقدمتر هستى و آن وقت هر گونه خواستى ، رفتار مىكنى . . .