26 - غزوهء حنين
عالم بزرگ شيخ مفيد مىگويد : پس از فتح مكّه ، جنگ حنين رخ داد كه در آن جنگ بر اثر كثرت لشگر اسلام ، پيش بينى پيروزى براى سپاه اسلام مىشد .
پيامبر ( ص ) با ده هزار نفر از سپاه اسلام به سوى دشمن ( در سرزمين حنين ) حركت كرد ، و بيشتر مسلمانان مىپنداشتند كه شكست نخواهند خورد ، زيرا خود را داراى انبوه لشكر و شوكت و آماده بودن ابزار جنگى مىديدند ، و بسيارى و عظمت لشگر موجب شد كه ابو بكر تعجّب كند و گفت : لن نغلب اليوم : « امروز هرگز ما شكست نخواهيم خورد » .
ولى كار به عكس پندار آنان شد ، و ابو بكر آنها را چشم زد ، و وقتى كه در برابر مشركان قرار گرفتند ، پس از اندكى ، شكست خورده و گريختند ، و كسى جز ده نفر نزد پيامبر ( ص ) نماند كه نه نفر آنها فقط از بنى هاشم بودند ، و دهمى آنها « ايمن » پسر امّ ايمن بود كه كشته شد ، و نه نفر از بنى هاشم همچنان در ميدان استوار ماندند ، تا آنگاه كه فراريان ، فوج فوج به حضور رسولخدا ( ص ) بازگشتند و به مشركان يورش برده و آنان را تار و مار ساختند ، و بر همين اساس و به خاطر تعجّبى كه ابو بكر از كثرت جمعيت نمود ، اين آيات ( 24 و 25 سورهء توبه ) نازل گرديد :
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ . . .
: « خداوند شما را در ميدانهاى زيادى يارى كرد ( و بر دشمن پيروز نمود ) و در روز حنين ( نيز يارى نمود ) در آن هنگام كه فزونى جمعيّتتان شما را به اعجاب آورده بود ، ولى هيچ مشكلى را براى شما حل نكرد ، و زمين با همهء وسعتش بر شما تنگ شد سپس پشت ( به دشمن ) كرده و فرار نموديد - سپس خداوند آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل كرد . . . » .