منظور از مؤمنان در آيهء فوق ، امير مؤمنان على ( ع ) و كسانى هستند كه استوار در ميدان ماندند ، يعنى بنى هاشم كه هشت نفر بودند و حضرت على ( ع ) نهمين نفر آنها بود ، بنامهاى :
1 - عباس ( عموى پيامبر ) در سمت راست رسولخدا ( ص ) .
2 - فضل بن عباس ، در سمت چپ رسولخدا ( ص ) .
3 - ابو سفيان پسر حارث بن عبد المطّلب كه زين استر رسولخدا ( ص ) را از پشت نگهداشت .
4 - امير مؤمنان على ( ع ) ، پيش روى پيامبر ( ص ) قرار گرفته بود و با شمشير جنگ مىكرد .
5 - نوفل بن حارث .
6 - ربيعة بن حارث .
7 - عبد اللّه بن زبير .
8 و 9 - عتبه و معتب دو پسر ابو لهب ، كه آنان پيرامون رسول خدا ( ص ) بودند .
و غير از اين افراد ، همهء مسلمين ، پشت به دشمن كرده و گريختند .
و در اين مورد ، مالك بن عباده غافقى اشعار زير را سرود :
لم يواس النّبىّ غير بنى * هاشم عند السّيوف يوم حنين
هرب النّاس غير تسعة رهط * فهم يهتفون بالنّاس اين اين ؟
ثمّ قاموا مع النّبى على الموت * فاتوا زينا لنا غير شين
و ثوى ايمن الامين من القوم * شهيدا فاعتاض قرّة عين
يعنى : « همراهى و يارى از پيامبر ( ص ) در برابر شمشيرها نكردند جز بنى هاشم در جنگ حنين » .
همه مردم گريختند ، جز نه نفر كه آنان خطاب به مردم فرياد مىزدند : كجا مىرويد ، كجا مىرويد ؟ !
سپس همراه پيامبر ( ص ) دل به مرگ نهادند و ايستادگى نمودند و مايهء زينت ما