( ص ) شد ، و آن را هر گونه كه مىخواست مىتوانست مصرف كند ، او آن اموال را بين مهاجران نخستين تقسيم كرد ، و از آن چيزى به انصار نداد ، جز به دو نفر از انصار به نامهاى : سهل بن حنيف و ابو دجانه كه بسيار تهى دست بودند ، مقدارى داد .
پيامبر ( ص ) در اين غزوه ابن امّ مكتوم را جانشين خود در مدينه قرار داد ، و پرچم اسلام در دست امير مؤمنان على ( ع ) بود .
15 - غزوهء ذات الرّقاع
اين غزوه در سرزمين نجد واقع شد ، ذات الرّقاع يعنى صاحب وصلهها از اين رو اين جنگ به اين نام موسوم گرديد كه : قدمهاى سپاه اسلام بر اثر راه رفتن زياد ، مجروح شد ، و سپاهيان با پارچهها زخمهاى پا را بستند ، و آن پابندها مانند وصلهها بودند ، و بعضى گفتهاند : چون پارچه پرچمهاى آنها داراى وصلههائى بود ، اين غزوه به اين نام نامگذارى شد .
و بعضى گويند : ذات الرّقاع كوهى بوده كه در آن راههاى سياه و سفيد و سرخ وجود داشته است ، كه گوئى وصلههائى به آن زدهاند .
امّا انگيزهء اين غزوه اين بود كه به رسولخدا ( ص ) خبر رسيد كه سه طايفهء بنى محارب و غطفان و بنى ثعلبه در جنب و جوش جمع آورى سرباز براى جنگ با مسلمين هستند .
پيامبر ( ص ) بعد از جريان غزوهء بنى نضير ، ماه ربيع الاول و ربيع الاخر سال چهارم هجرت را در مدينه ماندند ، سپس با چهار صد يا هفتصد نفر از اصحاب خود به سوى سرزمين نجد حركت كردند تا به روستاى نخل كه محلى از سرزمين نجد از اراضى غطفان بود رسيدند ، شورشيان از آنجا گريختند و جز جمعى از زنان آنها كسى در آنجا نبود .
سپاه اسلام بى آنكه جنگى بروز كند ، زنان آنها را به اسارت گرفتند و در