حادثهء بئر معونه ( و شهادت جانسوز مبلّغين اعزامى )
بئر معونه ، چاهى بود در محلى بين زمين قبيلهء بنى عامر و حرّه بنى سليم در قسمت بالاى نجد ، نزديك مدينه ، حادثه دلخراشى در آن واقع شد كه به عنوان « سريّه قراء » معروف است .
توضيح اينكه : در سال چهارم هجرت ، ابو براء ، عامر بن مالك ، معروف به « ملاعب الاسنّه » به حضور رسول خدا ( ص ) آمد ، پيامبر ( ص ) اسلام را بر او عرضه كرد ، او نه قبول اسلام كرد و نه آن را رد كرد بلكه گفت : اى پيامبر ! اگر جمعى از اصحاب خود را به سرزمين نجد بفرستى تا مردم نجد را به اسلام دعوت كنند ، اميد آن را دارم كه دعوت ترا اجابت كنند .
پيامبر ( ص ) فرمود : از مردم نجد ترس آن دارم كه به اعزاميان آسيب برسانند .
ابو براء گفت : من براى آنها از مردم نجد امان مىگيرم ، و آنها در جوار و امان من باشند .
پيامبر ( ص ) « منذر بن عمرو » را همراه هفتاد نفر و بقولى همراه چهل نفر از قاريان قرآن و برجستگان به سوى مردم نجد فرستاد .
روايت شده : اين افراد ، مردانى بودند كه روزها هيزم جمع كرده و مىفروختند و شبها را با نماز و عبادت به سر مىآوردند ، و در روايات ديگر آمده آنها پول هيزمها را در مخارج اصحاب صفّه ، صرف مىكردند ، و شبها به تلاوت و مقابلهء قرآن مىپرداختند .
اين گروه برجسته از مدينه به سوى « بئر معونه » حركت نمودند ، وقتى كه به آنجا رسيدند ، يكى از آنها به نام « حرام بن ملحان » را نزد عامر بن طفيل عامرى فرستادند تا نامهء پيامبر ( ص ) را به او بدهد .
حرام نزد عامر رفت و نامهء پيامبر ( ص ) را به او داد ، ولى عامر به نامه توجه نكرد ، و به حرام حمله نمود و ضربتى بر او زد و او را به شهادت رساند .