با فحواى كلام و سياق آيات مناسبت ندارد و ممكن نيست به معناى « حقا » باشد ، زيرا بايد همزه « ان » مفتوح مىشد در صورتى كه مكسور است .
وقف بر « كلا » ، كافى است زيرا جمله
( إِنَّهُ كانَ لِآياتِنا عَنِيداً )
محلى از اعراب ندارد ، بلكه جمله مستانفهاى است كه به جهت تعليل ردع يا تعليل نفى با توجه به وجه اول و وجه دوم ذكر شده است .
وقف در ان ازيد نيز كافى است زيرا رابطه معنوى محقق و رابطه لفظى منتفى است .
* * * مورد دهم : آيه 33 سوره مدثر / 74
( كَلَّا وَ الْقَمَرِ )
علامه قرطبى در تفسيرش گفته كه : به نظر فراء « كلا » صله قسم است و تقدير چنين است : اى و القمر ، و گفته شده معناى آن « حقا و القمر » مىباشد .
به هر دو تقدير نبايد در « كلا » وقف كرد ، و امام طبرى وقف در « كلا » را جايز دانسته ، و آن را ردع و رد « گفتهء » كسانى دانسته كه گمان بردهاند مىتوانند با خزنه جهنم مقابله كنند .
يعنى گمان مىبرد مىتواند در برابر خزنهء جهنم مقاومت كند ولى چنان نيست .
ابن هشام به معناى اخير كه از طبرى نقل شده قانع نشده و