روى « بلى » صحيح نيست زيرا در هر دو وجه تعلق لفظى و معنوى - با جمله - قبلى - وجود دارد به طورى كه قبلا گذشت . ( و آن دو وجه عبارتند از اينكه جملهء
« وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ »
حال باشد و يا معطوف و فصل حال از ذى الحال ، و معطوف از معطوف عليه روا نيست ) .
و خلاصه آنچه بايد به عنوان حق پذيرفت و نبايد از آن غفلت كرد اين است كه در موارد پنج گانه گذشته وقف بر روى بلى جايز نمىباشد همچنان كه در آيات هفت گانه جايز نيست .
بنابراين بايد بلى را فقط به دو قسم تقسيم كرد : قسمى كه وقف بر آن جايز است و قسمى كه وقف بر آن جايز نيست ، و اللّه تعالى داناتر است .
* * * علامه جلال الدين عبد الرحمن ابن ابى بكر سيوطى شافعى بيست و دو مورد را كه « بلى » در آنها ذكر شده به نظم در آورده و آن را به سه قسم تقسيم كرده و حكم هر نوع را هم بيان داشته است شعر او چنين است .
حكم بلى فى سور القرآن * ثلاثة عن عابد الرحمن
اعنى السيوطى جامع الاتقان * عن عصبة التفسير و البرهان