تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معالم الاهتداء إلى معرفة الوقف والابتداء ( فارسى ) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
قرار گرفته در نظر بگيريم و قصد ابطال آن را داشته باشيم جواب « بلى » خواهد بود و اگر همزه و معناى آن و جمله‌اى را كه بعد از آن آمده در نظر بگيريم در اين صورت كلام مثبت و جواب آن در جهت تصديق مضمونش « نعم » خواهد بود . وقتى همه آنچه را ( بيان كرديم ) فهميدى بدان كه در خصوص قول خداى تعالى « شهدنا » دو قول وجود دارد :

قول اول :

اين سخن قول فرشتگان است زيرا زمانى كه فرزندان حضرت آدم به ربوبيت حضرت حق تعالى اعتراف كردند خداى مهربان به ملائكه فرمودند : گواه باشيد و آنها اظهار كردند « شهدنا » يعنى به اعتراف بنى آدم گواه شديم . بر اين اساس نيكو خواهد بود در « بلى » وقف كنيم زيرا آخر سخن بنى آدم است و « شهدنا » حكايت سخن فرشتگان است .

قول دوم :

« شهدنا » تتمه كلام بنى آدم است و معنى آن چنين مىباشد ما بر خود گواهيم كه پروردگار ما تو هستى و ما را پروردگار و معبودى غير از تو نمىباشد . بر اين مبنا وقف در « بلى » خوب نخواهد بود زيرا جدا شدن قسمتى از گفته ، از قسمت ديگرش صحيح نيست . و اين قول راجح است به جهت اينكه متبادر « به ذهن » از نظم « كلام الهى » اين است كه
« بَلى شَهِدْنا »
هر دو سخن بنى آدم