مؤمنان ، وسيله سه هزار فرشته نازل شده را نفى مىكند و كفايت كردن آنان را اثبات مىنمايد زيرا چنان كه عدم كفايت ابطال شود كفايت كردن ثابت خواهد شد .
و قول خداى تعالى ،
( إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا . . . )
وعده كريمانه خداى عز و جل ، نسبت به بندگان خود مىباشد به اينكه اگر در برابر دشمن استقامت و پايدارى بيشترى از خود نشان دهند و به سختى و ناگوارى جهاد صبر كنند و در اجراى اوامر خدا و خوددارى از مخالفت مولى پرهيزگارى داشته باشند خداى لا يزال امدادهاى زيادترى را نصيب آنان خواهد ساخت و اين جمله نيز محلى از اعراب و ارتباط لفظى با ما قبل خود ندارد و ارتباط فيما بين آنها معنوى و وقف بر « بلى » وقف كافى است .
آيه پنجم :
وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ »
172 سورهء اعراف / 7 امام نحويون ابن هشام انصارى در كتاب « مغنى اللبيب » يادآور شده كه « بلى » حرف جواب و مخصوص نفى است و ابطال آن را مىرساند چه « نفى مجرد » باشد مانند ماقام زيد يا « مقرون به استفهام » واقعى باشد مانند اما قام زيد كه در جواب مىگوئى بلى . يا نفى مقرون به « استفهام تقريرى » باشد ، و استفهام تقريرى عبارت