ميگردد ، در آنجا اين شيرهء غليظ را با كاردهاى چوبى روى تختههاى صافى ميكشند كه يك متر طول و 30 سانتيمتر عرض دارند و آن را مالش ميدهند و بعد از مالش دادن تختهها را در آفتاب ميگذارند تا مايع كمى خشك شود و پس از خشك شدن ، قرصهاى ترياكمالى
مربعى از آن درست ميكنند و لعاب مخصوصى به آنها ميدهند و مهر كارخانه را هم روى آنها ميزنند و در كاغذ ميپيچند و در صندوقهاى چوبى سبكوزن و محكمى قرار ميدهند و صندوق را در پارچهء مومزده يا پوست خام مىپيچند و براى صدور بخارج آماده ميكنند .
صدور ترياك از سال 1853 در ايران شروع شده است . ابتدا مقدار آن كم بوده و بتدريج در سالهاى بعد فزونى يافته است ، دولت ايران براى اينكه كشت غلات كم نشود و بارزاق عمومى لطمهاى وارد نيايد گاهى از زيادتى كشت ترياك جلوگيرى ميكرد ولى اين منع دوامى نداشت .
اهميت تجارت ترياك
اين محصول بيشتر در خراسان و شيراز و اصفهان و كرمان و كازرون و شوشتر و بروجرد و همدان و كرمانشاه به عمل ميآيد .
محصول ترياك خراسان از هرجا زيادتر است بطوريكه در سال ( 1889 ) باندازهء 180000 تومان ترياك از همين ايالت بهندوستان و اسلامبول فروخته شد .