تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
ترياك ، خشخاش را با آلت دندانه‌دارى دو يا سه دفعه در فاصله‌هاى معين خراش ميدهند تا شيره‌اى از آن خارج شود و روز بعد آن شيره را با كارد مخصوصى از بدن خشخاش گرفته در ظرفى ميريزند ، ممكن است يك نفر زارع روزى 250 تا 300 گرم شيرهء خشخاش بدست آورد ، ترياك‌گيرى هم بايد در طرف صبح كه هوا گرم نيست به عمل آيد . بطوريكه معلوم شده ممكن است از يك هكتار زمين مزروعى 20 تا 25 كيلو گرم ترياك بدست آيد . هرگاه در موقع خراش دادن خشخاش باران ببارد زارع زيان مىبيند زيرا كه مقدار زيادى از ترياك‌ها بوسيلهء باران از ميان ميرود .

تهيه ترياك براى فروش

ايرانيان در عمل آوردن ترياك و خلوص آن باندازهء كافى دقت ميكنند و بهمين‌جهت است كه كشور آسمانى يعنى چين مدتى است از خريد ترياك تركيه خوددارى مىكند و محصول ترياك ترياك‌گيرى در مزارع خشخاش آنكشور را نميپذيرد ، خلاصه همين كه شيرهء ترياك از مزرعه بيرون آمد وارد كارخانه - هاى تجارتى مىشود و به شكل مايعى است كه بوى سيب گنديده از آن استشمام ميگردد . اين مايع را در ديگهاى معينى كه هريك گنجايش 250 كيلوگرم دارد ميريزند و حرارت ملايمى به آن ميدهند تا غلظتى پيدا كند . پس از اين عمل وارد كارخانهء ترياك‌مالى
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 92 | هانرى رونه دالمانى / محمد على فره وشى