با قايق بگمرك ميرساندند و بعد از تشريفات لازم كه در آنزمان معمول بود و با دادن رشوه ، با كارمندان گمرك سازشى به عمل ميآمد و مجددا بارها را در قايق ريخته و بدهكدهء پيره بازار ميرساندند كه 6 كيلومتر از رشت فاصله دارد و از آنجا دوباره عدلهاى مال التجاره را با ارابه يا در پشت حيوانات به شهر رشت ميآوردند .
پيره بازار بيكى از اغنياى رشت تعلق دارد كه سابقا از محمولات تجارتى مبلغى بعنوان راهدارى ميگرفت و عايدات او از اين راه در سال به 9000 تومان ميرسيد .
در موقع ساختن جادهء شوسهء رشت بتهران كمپانى ميخواست راه را تا انزلى امتداد دهد ولى مالك پيره بازار با آن مخالفت ميكرد و سرانجام كمپانى روسى فاتح گرديد و راه را مستقيما از رشت بقازيان كه محل گمركخانه است امتداد داد . ما هم از همين راه بكنار دريا وارد شديم .
حق العبور از رشت بتهران
راه شوسهء رشت بتهران بتوسط يك شركت روسى ساخته شد كه مركز آن در شهر مسكو مىباشد . اين راه در ماه ژانويه 1899 افتتاح گرديد و شاه برطبق قراردادى موافقت كرد كه كمپانى مدت 99 سال از آن بهرهبردارى نمايد ، كمپانى هم مبلغ زيادى حق العبور معين كرد كه كارمندان آن در محلهاى مختلف از وسايل نقليه و حيوانات باركش ميگرفتند .
در قسمت گيلان در مواقع بارندگى زياد ، راه خراب و خطرناك مىشود زيرا كه علاوه بر قطارهاى متعدد شتر و اسب و الاغ و قاطر وسايل نقليه زيادى هم از قبيل درشكه و گارى و ارابه در اينراه رفتوآمد مىكند .
مقدار بارى كه هرمسافر ميتواند با خود ببرد 5 / 5 من شاه است كه تقريبا 450 / 16 كيلوگرم مىشود و براى اضافه بار از هريك من شاه 5 قران علاوه ميگيرند .
وزن بار گارى 50 من شاه معين شده است .