و اين عمل نشان ميدهد كه بيمار با حيات بدرود گفته است
در اين موقع مردان نيز با زنان شركت مينمايند و با صداى بلند گريه و زارى ميكنند و كمى بعد از اطاق بيرون ميروند و فقط زنان در آنجا ميمانند و با خواندن اشعار حزنانگيز بگريه و شيون ادامه ميدهند .
تمام مخارج لازم و شام و ناهار حضار بعهدهء اعضاء خانوادهء متوفى مىباشد .
پس از آنكه ملا براى حركت دادن جنازه حاضر شد ميت را در روى تختخواب آهنى خودش يا تخت ديگر ممتازى ميگذارند و يك طاق شال كشميرى روى آن مياندازند و تجملات لازم را فراهم مينمايند .
تمام حضار از زن و مرد با لباس سياه كه علامت عزادارى است براى تشييع جنازه حاضر ميشوند ، مردان يقه پيراهن را باز ميكنند و شالهاى كشميرى به گردن مياندازند و آنهائى كه شال كشميرى نداشته باشند شال كمر خود را باز كرده به گردن ميبندند زيرا كه اغلب مردان ايل بجاى كمربند شالهاى ابريشمى يا پنبهاى بكمر ميبندند .
اسبها را با زين و يراقهاى ممتاز در دنبال جنازه حركت ميدهند ، در ميان اين اسبان يكى از بهترين اسبهاى ميت هم بايد باشد كه اسلحه ميت را بعلامت عزا وارونه بر روى زين آن قرار ميدهند . مشايعين همه گريهكنان آهسته بدنبال جنازه ميروند .
زنان شيونكنان گيسوان خود را ميكنند و لباسهاى خود را پاره ميكنند و صورت خود را با ناخن چنان ميخراشند كه خون از آن جارى ميگردد ، در اين موقع موزيك هم آهنگهاى حزنانگيزى مينوازد ، خلاصه به اين ترتيب ميت را بكنار رودخانه يا نهر نزديكى مىبرند و بر زمين ميگذارند ، مردهشوى جسد را ميشويد و كفن به او ميپوشاند . پس از انجام اين عمل دوباره جنازه را به همان ترتيب حركت ميدهند و بقبرستان مىبرند ، ملا در جلو و جمعيت با صف در عقب او ميايستند و همه مشغول اداى نماز مخصوصى ميشوند و چون تشريفات تمام شد جسد را در قبر ميگذارند و روى
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 1041
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص١٠٤١