تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 1040

مساهمون:

ص١٠٤٠
ميپندارند كه خدا تجسم دارد و بر روى تختى نشسته و باعمال دنيوى آنها رسيدگى مىكند . آنها عقيده دارند كه اگر كارهاى نيك كرده‌اند به بهشت ميروند و در عكس اين حالت بجهنم سرازير ميگردند ، بعضى هم عقيده دارند كه در ميان بهشت و جهنم محلى است كه آن را برزخ ميگويند و روح كسى كه شايسته دخول در بهشت يا سزاوار جهنم نيست در آنجا سختىها و رنجهائى مىبيند و ممكن است پس از مدتى كه كم‌وبيش طولانى است از آنجا رهائى يابد . براى پيغمبر اسلام احترامى قائلند و محمد و على را بعد از خدا از حيث مقام در رديف اول قرار ميدهند . موسى را قانون‌گزار و عيسى را معالج امراض ميدانند آنچه در نزد آنها خطا و ناپسند محسوب مىشود ترس و فرار از ميدان جنك و نافرمانى برؤساى خود و تهمت زدن بيكى از افراد ايل و آدم‌كشى مىباشد . فضائل و صفات نيك در نظر آنها عبارتست از شجاعت و دفاع از ايل و ابراز مهربانى به يكديگر و دستگيرى از بينوايان . به زيارت اماكن مقدسه راغبند و اين عمل را واجب ميدانند .

مراسم تدفين

جناب اجل حاج على قليخان سردار راجع بتدفين اموات و مراسم سوگوارى اطلاعات جالب‌توجهى بما داد كه در زير بنقل آنها ميپردازيم : « مراسم سوگوارى قبايل تا مراسم شهرنشينان تفاوت دارد و در ايل هم برحسب شأن و مقام اشخاص تغيير مىكند و ما در اينجا فقط بمراسم سوگوارى طبقهء ممتاز ميپردازيم . وقتى كه يكى از بزرگان ايل در شرف مردن باشد تمام اقوام و دوستان و شخصيت هاى برجسته و حتى افراد قبايل مجاور به منزل محتضر ميآيند و شبها و روزها در آنجا ميمانند . بمحض اينكه محتضر نفس آخر را كشيد زنان جيغ ميكشند و شيون ميكنند
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 1040 | هانرى رونه دالمانى / محمد على فره وشى