بعض فرزندان بزرگوار على عليه السلام
امام حسن و امام حسين عليهما السلام . بهتر است از زبان جد اطهرشان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم بشنويم كه فرمودند : « انّهما سيّدا شباب اهل الجنّه » اين دو آقايان جوانان اهل بهشت مىباشند و بهره آن بزرگواران در اعمال مورد رضاى خداوند و علوم رشديابنده و رشددهنده و تزكيه ، نماينده مقام بالاى هر صاحب بهرهايست .
و اما محمد حنفيه ، حقيقتا مردم اقرار دارند كه او ( در حد مادون معصوم ) يگانهء زمانش و شجاع عصر خود و از لحاظ كمال و سجايا خودساختهترين افراد بود .
و اما على بن الحسين امام سجاد عليهما السلام ، مردم با اينكه از لحاظ مذهب با يكديگر اختلاف دارند ، مع الوصف بر فضيلت آن حضرت اجماع دارند ( و لو اينكه امامت او را به شكل شيعه اعتقاد نداشته باشند ) ، و احدى در تقدم شخصيتش بر غير خودش و امامتش شك ندارد و اهل حجاز مىگفتند : در روزگار نديده سه نفرى را كه به يك پدر ( و جد اعلا يعنى ابو طالب ) اينچنين قريب النسب و بهم نزديك باشند و هر سه نفر نامشان على باشد و همه صلاحيت براى خلاقيت داشتهاند چون داراى خصال خير و ممدوح بودهاند و كمالات در آنان جمع بود ، يعنى على بن الحسين امام سجاد عليه السلام و على بن عبد اللّه جعفر طيار و على بن عبد اللّه بن عباس كه فرزندان هر سه نفر نيز نامشان محمد بود و مانند آبائشان در فضل و شرف و خير و هر يك از آنان صلاحيت خلافت داشتند چون تكامل خير در آنها حاصل شده بود . امام محمد باقر و محمد بن على بن عبد اللّه جعفر و محمد بن عبد اللّه بن عباس و اين از عجيبترين اتفاقات در اسلام است . ( البته ما ضمن احترام به افكار و انديشههاى بزرگان اسلام و شخصيتهاى بزرگ خصوصا شخصيتهائى كه هر يك يادگار خانواده وحى مىباشند اما كجا ديگران با امام سجاد و امام محمد باقر و ائمه