باب پنجاه و دوم در ايراد رسالهء ابو عثمان عمرو بن الجاحظ بصرى المعتزلى كه از محققين و بزرگان علماء پيشينان صاحب كتاب « البيان و التبيين » است .
احدى از اين امت با اهل بيت قابل قياس نيست
او مىگويد خصومتها و كينهتوزيها ، عقلهاى سليم را ناقص ، و اخلاق حسنه را فاسد مىكند . و اين دستاورد منازعه و كشمكش ناروا ، در فضيلت اهل بيت ، بر غير ايشان است . پس بر ما واجب است كه حق را جستجو و آن را پيروى نمائيم . و نيز اگر مراد خداوند جل جلاله در كتابش را جستجو و تعصب را ترك و تقليد از سلف و اساتيد و آباء خود را بدور افكنيم ، ميگوئيم : بدانكه خداوند جل جلاله ، اگر مى خواست كه بين بنى هاشم و ساير مردم مساوات برقرار نمايد . بنى هاشم را به سهمى از ذوى القربى اختصاص نمىداد و نمىفرمود :
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ . . . »
« 1 » و
« وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ »
« 2 » - پس براى قومش چيزى باشد كه براى غير آنان نيست در نتيجه هر كسى كه نزديكتر به رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم باشد ، از حيث قدر و منزلت برتر است و اگر خداوند جل جلاله آنان را با ساير مردم يكسان مى نمودند ، صدقه را بر آنان حرام نمىكرد . اين تحريم صدقه بر آنان جز به جهت كرامت منزلت خويشاوندان - هرچند هم عدّهاى گمراه و اهل ضلالت شوند ، آن مسئله ديگرى است - ، آنچه مهم است اين است كه اين خانواده جوهرهء نابى است كه اگر اين جوهره ناب و پاك را حفظ كنند ، كافيست كه مستحق اين همه اجلال و اكرام و
هامش
( 1 ) - شعراء 114 .
( 2 ) - الاسراء 26 .