بايد امور دينشان را از ما سئوال كنند چه آنان كه « اهل الذكر مائيم » . و اين بدان علت است كه مراد از ذكر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم است و ما اهل اوئيم . »
چنان كه خدا در سوره طلاق فرمودند :
( فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً
رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ »
« 1 » يعنى « اى صاحبدلان كه ايمان آوردهايد از عصيان در برابر فرمان خدا پرهيز كنيد كه به تحقيق ذكرى را ، رسولى را ، به سوى شما فرستاد كه آيات خدائى ، دلائل روشن را بر شما مىخواند .
در ( مناقب ) از ( عبد الحميد بن ابو ديلم ) از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمودند : براى « ذكر » دو معنى است . قرآن و محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم و ما به هر دو معنى آن اهل ذكر مىباشيم . اما معنى قرآنىاش به دليل قول خداوند است كه فرمودند :
« وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ »
« 2 » يعنى اى رسول اكرم ذكر را به تو نازل كرديم تا آنچه را براى مردم به سويشان فرو فرستاده شده است تبيين نمائى و آيه ديگر كه فرمود
( وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ »
« 3 » يعنى « و اينكه اين قرآن هر آينه ذكرى است براى تو و براى قومت و زود است كه پرسيده شويد و اما معناى دومش كه محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم است . همان آيه سوره طلاق است كه فرمودند :
( فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ )
« 4 » تا آخر آيه .
هامش
( 1 ) - طلاق 11 - 10
( 2 ) - نحل 44 و 66
( 3 ) - زخرف 44
( 4 ) - طلاق 10