ناهنجارى و ناروائى در سينههاشان بود را بركنديم در حالى كه برادرانه بر كرسىها متوجه يكديگرند .
« احمد » در « مسند » و « ابن مغازلى » در « مناقب » با ذكر سندهاى خود ، از امام حسن مجتبى عليه السلام نقل كردهاند كه فرمودند : اين آيه در شأن ما نازل شده است كه خداوند فرمود :
« وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ »
.
مرج البحرين على و فاطمه هستند
از امام صادق عليه السلام عين همين سخن در تفسير آيه شريفه
« مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ »
« 1 » نقل شده است ، يعنى : دو دريا را پديد آورد كه يكديگر را ملاقات كنند به طوريكه بينشان حايلى است كه در يكديگر تعدى نكنند ( ابو نعيم حافظ و ثعلبى و مالكى ) با سندهاى خود و نيز ( سفيان ثورى ) جميعا از ابو سعيد خدرى و ( ابن عباس و انس بن مالك ) و نيز سفيان بن عيينه ) از امام صادق عليه السلام در تفسير آيه فوق نقل كردهاند كه فرمودند : على و فاطمه دو درياى عميقاند كه هيچيك از آن دو بر يكديگر ستم روا ندارند و بينشان برزخى نيست كه از رسول خدا است كه
« يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ »
« 2 » از آن دو لؤلؤ و مرجان پديد آيد . آن دو حسن و حسيناند . در مناقب از امام صادق عليه السلام نقل شده كه ابو ذر گفته است : آيه
« مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ »
در شأن « رسول خدا و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام نازل شده است بديهى است آنان را جز مؤمن دوست نمىدارد و جز كافر كينه نمى
هامش
( 1 ) - الرحمن 19
( 2 ) - الرحمن 21