باب سى و نهم كلمهء باقيه امامت است
در تفسير آيه شريفه : « وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ »
« 1 »
( در مناقب ) از ( ثابت ثمالى ( از امام سجاد عليه السلام از پدرش از جدش امير المؤمنين عليهم السلام نقل كرده كه فرمودند : « اين آيه در شأن ما نازل شده است » و خداوند فرمود : « قرار داد آن را كلمه باقى و مداوم در نسل او ، باشد كه ايشان بازگشت به حق نمايند » يعنى : ( امامت را تا روز قيامت در نسل حسين قرار داد و تفسير آيه شريفه
« يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ »
« 2 » يعنى مى خواهند نور خدا را به دهنهايشان خاموش كنند و حال آنكه خداوند تمامكننده نورش مىباشد . از امام سجاد عليه السلام نقل شده كه فرمودند : « انّ اللّه متم الامامهء و هى النّور » خداوند تمامكننده امامت است و امامت همان نور منظور خدا است و به دليل آيه شريفه ديگر كه فرمودند :
« فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا . . . »
« 3 »
يعنى پس ايمان بياوريد به خدا و رسولش و نورى كه فرو فرستاديم سپس امام عليه السلام فرمودند : النّور هو الامام » آن نور همان امام است . و در تفسير آيه شريفه
« وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ »
« 4 » يعنى : و آنچه از
هامش
( 1 ) - زخرف 28
( 2 ) - صف 8
( 3 ) - تغابن 8
( 4 ) - حجر 47