باب سى و يكم در تفسير آيهء شريفه : « وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
از « على » عليه السلام در كتاب « جمع الفوائد » آمده : چون آيهء شريفهء :
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
« 1 » نازل شد ، رسول اكرم بنى عبد المطلب را جمعا دعوت كرد و همه را با يك بزغالهاى كه ذبح و طبخ كرده بود اطعام نمود و براى هر كدام يك مدّ طعام آورد ، همه خوردند سير شدند ، و باز هم طعام باقى ماند ، و گويا اصلا كسى چيزى از آن نخورده بود . سپس ظرف آبى آورد ، و همه از آن نوشيدند مع الوصف ظرف پر از آب باقى ماند گويا كسى از آن ننوشيده بود ، سپس فرمود : « اى فرزندان عبد المطلب من بسوى شما خصوصا ، و بسوى جميع بشريت عموما ، برسالت مبعوث شدهام ، شما از معجزه ( طعام و نوشيدنى ) آنچه را كه بايد بدانيد ديديد ، ( كه جز معجزه خداوندى كه بدست من داده شد ديگرى نمىتواند با يك بزغاله ، اين جمعيت را اطعام كند و باز هم طعام و نوشيدنى دست نخورده باقى بماند ، و اين خود دليلى است روشن كه من مبعوث از طرف خداوند ميباشم ، زيرا يك شرط مهم كه از شرايط صد در صد لازم است اين است كه مدعى پيامبرى حتما بايد معجزه ارائه دهد و هر كس بدون معجزه ادعاى پيامبرى كند دروغگو و عامل شيطان است ، پس كداميك از شما با من بيعت مىكنيد مبنى بر اينكه در بهشت برادر و همراه من باشد » . هيچيك از حاضرين اعلام آمادگى نكردند « پس از آن من با اينكه از لحاظ سن و سال كوچكترين قوم بودم ، قيام كردم و بسوى رسول اكرم رفتم و آن حضرت سه مرتبه به من فرمود « بنشين » و سخن خود را
هامش
( 1 ) - شعراء 114