باب سى و دوم در تفسير آيه شريفه : « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
« 1 »
احمد در كتاب مسند با ذكر سند از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل كرده كه گفت : چون آيه
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
نازل شد اصحاب گفتند : اى رسول خدا ! آنان كه محبتشان بر ما واجب شده كيانند ؟ آن حضرت فرمود : « على و فاطمه و الحسن و الحسين » عليهم السلام . اين حديث را طبرانى در معجم الكبير و ابن ابى هاشم در تفسير خود و حاكم در مناقب و واحدى در وسيط و ابو نعيم در حليهء الاولياء و ثعلبى در تفسيرش و حموينى در فوائد نيز نقل كردهاند . و در كتابهاى صحيح بخارى و مسلم آمده ، كه در خصوص اين آيه از ابن عباس سئوال شد : او گفت : سعيد بن جبير گفته كه مراد « اقربا » ى آل محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم است .
در « جواهر العقدين » از ابو الشيخ بن حبان در كتابش بنام « ثواب » از طريق واحدى از ابو هاشم زمانى از « زادان » از « على » عليه السلام نقل شده كه فرمودند :
« فينا آيهء حم « 2 » عسق آيه ، لا يحفظها من مودّتنا الّا كلّ مؤمن » در شأن ما آل رسول در سوره « حم عسق » آيهاى است كه رعايت مضمون آن را در دوستى ما نمىكند ، مگر هر مؤمنى . سپس آيه ،
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 3 » را قرائت كردند .
اين روايت را نيز در كتاب سيره حلبيه نقل كردهاند ، و « محب الدين طبرى » نيز
هامش
( 1 ) - شورى 23
( 2 ) - شورى 23
( 3 ) - شورى 23