مبنى بر اينكه هر كس با من بيعت كند برادر و همراه من در بهشت خواهد بود سه بار تكرار فرمودند ، و هربار من برخواستم و پيش او رفتم و او به من فرمود « بنشين » و در سومين مرتبه با دست مبارك خود بر دست من زد و فرمودند :
« هذا اخى و صاحبى فى الجنّه » يعنى اين على برادر و مصاحب من در بهشت است اين سخن را احمد در مناقب نيز آورده است .
و نيز در مسند با ذكر سند از عباد بن عبد اللّه اسدى از « على » عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : چون آيه شريفه
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
« 1 » نازل شد رسول اكرم اهل بيت ( پدرى ) خود را جمع كرد . چهل نفر اجتماع كردند و صرف طعام نمودند . سپس رسول خدا به آنان گفت : « من يضمن عنّى دينى و مواعيدى يكون معى فى الجنّه و يكون خليفتى فى اهلى » هر كس ضامن من در بدهكاريها و انجام وعده هاى من شود ، پس او در بهشت با من و جانشين من در اهل من خواهد بود . « على » گفت « انا يا رسول اللّه . من حاضرم يا رسول اللّه .
ثعلبى اين حديث را در تفسير همين آيه شريفه نقل كرده است .
در كتاب « شفا » از « على » عليه السلام نقل شده كه رسول اكرم بنى عبد المطلب را جمع كرد ، تعداد آنان چهل نفر بود بعضى از آنان از طعام و نوشيدنى موجود در مجلس استفاده مىكردند . رسول خدا براى هر يك مدّى از طعام منظور فرمود ، همه خوردند و سير شدند و طعام همچنان كلا باقى ماند . سپس نوشيدنى نوشيدند و چيزى از آن كم نشد .
در صحيح مسلم از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل كرده كه گفت چون آيه شريفه
« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
نازل شد همين حكايت صحيح است . نيز در عيون الاخبار از ريان بن صلت هروى از « امام رضا » عليه السلام درباره آيه شريفه
« وَ
هامش
( 1 ) - شعراء 214