ابن مغازلى شافعى بسند خود از پسر زن زيد ابن ارقم و او از خود زيد نقل كرده كه رسول اكرم در بازگشت از حجهء الوداع در « غدير جحفه » پياده شد و خطاب بمردم فرمود : « اى مردم از شما سئوال مىكنم كه درباره دو گرانبهاى من بعد از خودم چگونه عمل مىكنيد ، بزرگتر آن دو ، كتاب خدا است ، ريسمانى است كه يك طرف آن دست خدا و طرف ديگرش بدست شما است . پس محكم به آن چنگ زنيد كه گمراه نشويد و ديگر از آن دو ، عترت من است . سپس دست على عليه السلام را گرفت و بالا برد و فرمود : « من كنت مولاه فعلّى مولاه اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه . » اين دعا را سه مرتبه تكرار كردند . موفق ابن احمد خوارزمى با ذكر سند از زيد ابن ارقم عين همين روايت را نقل كرده و در آخر آن با اين زيادتى در عبارت كه رسول خدا فرمود : « . . . من كنت وليّه فهذا وليّه » سپس دعاى « اللّهمّ وال من والاه . . . »
را خواندند . ابو الطفيل مىگويد : من به زيد ابن ارقم گفتم تو خودت اين حديث را تا آخر شنيدى زيد گفت : « ما كان هناك احد الّا و قدراه بعينه و سمعه باذنه » - « كسى آنجا نبود جز اينكه آن را با چشم ديد و به گوش شنيد .
ثعلبى با ذكر سند در تفسير خود از ابو سعيد خدرى اين روايت را نقل كرده .
احمد در كتاب مسندش نيز با ذكر سند از بريده آن را نقل كرده است كه گفت : در مصاحبت « رسول خدا و على ، عليهما السلام در جانب يمن در يكى از غزوات بودم كه از « على عليه السلام » عملى ديدم كه مورد اعتراضم بود اين عمل را هنگام تشرف بحضور « رسول خدا » بعنوان نقصى بر « على » ذكر كردم : پس ديدم كه « رسول خدا » رنگش متغير شد و خطاب به من فرمودند : « يا بريده الست اولى بالمؤمنين من انفسهم ؟ قلت بلى : قال من كنت مولاه فعلّى مولاه » . اين حديث را ابن مغازلى نيز از بريده نقل كرده است .
استشهاد از مردم درباره حديث روز غدير
احمد ابن حنبل در كتاب مسند با ذكر سلسله سند از سعيد ابن جبير از ابن عباس نقل كرده است كه گفت : « على » عليه السلام مردم را در « رحبه » در