المقالة الرّابعة فى الأوردة
وريد « 1 » عبارت است از عرق ساكن كه از طرف جگر رسته « 2 » و قوّت تغذيه و تنميه « 3 » از او حاصل مىشود ؛ و مجموع آورده يك طبقه بود ، الّا
هامش
( 1 ) . وريد ( سياهرگ ) : رگ خونى غير ضرباندار كه جهت آن به سوى قلب مىباشد و برعكس آن ، سرخرگ تحت تأثير ضربانهاى قلب خون را از قلب خارج و وارد گردش خون بزرگ بدن مىكنند . بهطور كلّى سياهرگ را به معناى رگى كه داراى خون با اكسيژن كم و سرخرگ را رگى كه با اكسيژن زياد است مىتوان بيان كرد ، البته به استثناى سرخرگ و سياهرگهاى ريوى . رگى كه خون سياهرگى جمع شده از تمام بدن را از بطن راست قلب به طرف ريهها هدايت مىكند ، سرخرگ ريوى ناميده مىشود و چهار وريدى كه خون سرخرگى حاوى اكسيژن بيشتر را به طرف دهليز چپ قلب مىبرند سياهرگهاى ريوى ناميده مىشوند .
كوچكترين سياهرگها را ونول( Venule )گويند كه خون را از مويرگها جمعآورى مىكنند .
ونولها به سياهرگهاى بزرگتر وصل مىشوند و سرانجام جهت بازگشت به قلب به وريدهاى اجوف( Venae Cavae )مىريزند . ( آموزش اصطلاحات پزشكى ، ص 271 ) .
( 2 ) . ل : + است ؛ اين استنباط نادرست كه وريدها از كبد منشأ گرفتهاند ، باعث شد كه اين تصوّر پيش آيد كه وريدها مواد غذايى را به اندامهاى بدن مىرسانند . مىدانيم كه همراه هر شريان ، دو وريد وجود دارد و شريانها در هر عضو به موئين رگ شريانى تبديل مىشوند كه موئين رگهاى وريدى هم در همان جا تشكيل شده و فضولات عضو را جمعآورى كرده ، وارد وريدها مىكنند .
( 3 ) . ش : تعميه .