( 1 ) 6 - عمر : « چون به در خانه رسيديم و فاطمه عليها السّلام آنها را ديد ، در را به رويشان بست . او شك نداشت كه بدون اجازهاش كسى وارد نخواهد شد . عمر لگدى به در زد و آن را كه از شاخه خرما بود ، شكست . سپس وارد خانه شدند و على را ريسمان به گردن بيرون بردند » . « 1 »
( 2 ) 7 - پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در وصيت خود به على عليه السّلام دربارهء فاطمه عليها السّلام فرمود : « . . . واى بر كسى كه حرمت او را هتك كند ، واى بر كسى كه خانهاش را آتش بزند ، واى بر كسى كه خليل او را اذيت كند ، و واى بر كسى كه او را به زحمت اندازد و با او بجنگد . . . » . « 2 »
( 3 ) 8 - زهرا عليها السّلام : « هيزم زيادى بر در خانهء ما جمع كردند و آتش آوردند كه خانهء ما را آتش بزنند . پشت در ايستادم و آنان را به خدا و پدرم سوگند دادم كه دست از ما بردارند و منصرف شوند . عمر تازيانه را از دست قنفذ غلام ابو بكر گرفت ، و به بازويم زد چنان كه همچون بازوبند به دور بازويم حلقه زد . پس لگدى به در زد و آن را به طرف من راند . من كه آبستن بودم ، به رويم در افتادم . آتش شعله مىكشيد و صورتم را مىگداخت . سپس چنان مرا سيلى زد كه گوشوارهام از گوشم كنده شد و مرا درد زايمان گرفت و محسن بىگناه را كشته سقط كردم » . « 3 »
( 4 ) 9 - يكى از زيديه سخنى دارد كه ابو جعفر نقيب آن را در پاسخ به جوينى كافى دانسته است : « . . . پس چگونه هتك ستر عايشه از گناهان كبيرهء موجب خلود در آتش است و بيزارى از عامل آن ، از مؤكدترين پايههاى ايمان ، اما گشودن خانه فاطمه و وارد شدن بر او در خانهاش و جمع هيزم بر در خانه و تهديد فاطمه به
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، ج 28 ، ص 227 ؛ تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 47 ؛ ر . ك : الاختصاص ، صص 185 - 186 ؛ تفسير البرهان ، ج 2 ، ص 93 .
( 2 ) بحار الانوار ، ج 12 ، ص 458 ؛ خصائص الائمه ، ص 72 .
( 3 ) بحار الانوار ، ( چ قديم ) ، ج 2 ، ص 231 ؛ ( چ جديد ) ج 3 ، ص 348 .