چوب خرما بود و بر درهايش پارچههايى از پشم سياه » . « 1 »
عمران بن ابى انس نيز چنين گفته است . « 2 »
شايد از اين مطلب نتيجه گرفتهاند كه اين به حجرههاى زنان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اختصاص نداشت بلكه اين صفت همهء درهاى مدينه بود مگر خانههاى ثروتمندان .
( 1 )
مناقشه و رد
اين سخن باطل است . زيرا :
( 2 ) 1 - گفته محمّد بن هلال و عطاء خراسانى و ديگران بر مطلوبشان دلالت ندارد .
زيرا وجود پردههاى پشمى بر در حجرههاى زنان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بدان معنى نيست كه درهايى از چوب عرعر ، يا ساج ، يا تنه يا شاخههاى خرما نداشت به دو دليل :
الف . مقصود عبارات منقول از محمد بن هلال و عطاء خراسانى و ديگران اين است كه سقف اين خانهها و حجرهها از پارچههاى پشمى بود تا ساكنان خود را از گرماى خورشيد و غير ذلك محافظت كند .
گفته حسن بصرى بر اين مطلب دلالت دارد كه گفت : « . . . در آستانه سن تكليف بودم كه وارد خانههاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىشدم و دستم را به سقف آن مىزدم . هر خانه يك حجره داشت و حجرهها از پارچه پشمى بود كه به چوب عرعر بسته مىشد » . « 3 »
امير المؤمنين عليه السّلام در توصيف خانههاى خاندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در دورهء آن حضرت مىگويد : « . . . خانههاى ما اهل بيت محمد صلّى اللّه عليه و آله نه سقف داشت و نه در ، و نه پوششى
هامش
( 1 ) همان ، ص 461 .
( 2 ) همان .
( 3 ) همان ، ص 541 . ر . ك : ص 463 .