( 1 )
پيشگفتار ادعا و توجيهات آن
كسى ادعا مىكند كه به هنگام ظهور اسلام خانههاى مدينه درهاى لنگهدار كه به وقت نياز باز و بسته شود ، آنگونه كه ما مىشناسيم و با مأنوس هستيم ، نداشت بلكه مردم خانههاى خود را با پرده و پارچههاى پشمى مىپوشيدند . « 1 »
شايد دكتر جواد على هم به اين ادعا نزديك مىشود ، آنگاه كه مىگويد : « . . .
خانههاى زنان پيغمبر از خشت خام بود با حجرههايى از چوب خرما كه داخلش گل اندود و بر درش پارچههاى پشمى آويخته . . . « 2 » اين وضع بيشتر خانههاى مردم يثرب و مدينه جز خانههاى طبقات ثروتمند بود . . . » . « 3 »
شايد آنچه فهميدهاند بخاطر گفته محمد بن هلال باشد « خانههاى زنان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را ديدم كه از چوب خرما بود و با پارچههاى پشمى پوشيده و در طرف قبله و مشرق و شام اما هيچكدام در ضلع غربى مسجد نبود » . « 4 »
عطاء خراسانى گفت : « . . . من حجرههاى زنان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ديدم . از
هامش
( 1 ) وى اين مطلب را از دكتر سهيل ذكار نقل كرده است .
( 2 ) طبقات ابن سعد ، ج 1 ، ص 499 .
( 3 ) المفصل فى التاريخ العرب قبل الاسلام ، ج 8 ، ص 31 .
( 4 ) وفاء الوفاء ، ج 2 ، صص 459 - 460 . ر . ك : ص 540 .