تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 519

مساهمون:

ص٥١٩
( 1 ) 67 - ابن عبد ربّه معتزلى - بلاذرى و ديگران هم - روايت كرده‌اند : « اما على ، عباس و زبير ، در خانه فاطمه نشستند تا اينكه ابو بكر ، عمر بن خطاب را فرستاد تا آنان را از خانه فاطمه بيرون كشد و به او گفت : اگر سرپيچى كردند ، با آنان بجنگ . عمر با شعله‌اى آتش آمد تا خانه را به رويشان آتش زند فاطمه با او رو به رو شد ، گفت : پسر خطاب آمدى كه خانهء ما را آتش بزنى ؟ ! يا گفت : در خانه‌ام يا خانه‌ام را به رويم آتش مىزنى ؟ ! گفت : بلى ، يا در آنچه امّت در آن داخل شده‌اند ، داخل مىشويد . . . يا گفت : بلى ، و اين بهترين كار براى تقويت دين پدرت مىباشد . پس على آمد و بيعت كرد » . « 1 » ( 2 ) 68 - ابن جرير : ابن حميد ما را حديث كرد و گفت : جرير ، از مغيره ، از زياد بن كليب ، ما را حديث كرد و گفت : عمر بن خطاب به منزل على آمد كه طلحه و زبير و مردانى از مهاجران در آن بودند . گفت : به خدا قسم ، خانه را به رويتان آتش مىزنم يا براى بيعت بيرون مىآييد . زبير با شمشير كشيده بيرون آمد . پايش لغزيد و به زمين خورد . شمشير از دستش افتاد . بر سرش ريختند و او را گرفتند . « 2 » ( 3 ) 69 - در نص ديگرى از ابن جرير : « على و زبير از بيعت تخلّف كردند . زبير
هامش
( 1 ) ر . ك : انساب الاشراف ، ج 1 ، ص 586 ؛ بحار الانوار ، ج 28 ، ص 386 ؛ 411 ، 336 و پاورقى 268 ؛ الشافى فى الامامه ، ج 3 ، ص 241 ؛ الرياض النضرة ، ج 1 ، ص 167 ؛ تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 178 ؛ عوالم العلوم ، ج 11 ، ص 602 ، 408 ؛ الشافى ابن حمزه ، ج 4 ، ص 174 ؛ تلخيص الشافى ، ج 3 ، ص 36 ؛ شرح نهج البلاغه ، ج 20 ، ص 147 ؛ العقد الفريد ، ج 4 ، صص 259 - 260 ، 247 ؛ نفحات اللاهوت ، ص 79 ، الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 352 ؛ المختصر فى اخبار البشر ، ج 1 ، ص 156 ؛ اعلام النساء ، ج 3 ، ص 127 ، الطرائف ، ص 239 ؛ نهج الحق ، صص 271 - 272 ؛ الغدير ، ج 7 ، ص 77 ؛ و ج 5 ، ص 369 . ( 2 ) تاريخ الامم و الملوك ، ج 3 ، ص 202 ؛ صص 238 - 239 ؛ ر . ك : اعلام النساء ، ج 4 ، ص 114 ؛ نهج الحق ، ج 11 ، ص 407 ؛ اثبات الهداة ؛ ج 2 ، صص 333 - 334 .