تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨
مىداند . « 1 » نياز به گفتن ندارد كه اجماع بر قتل كسى كه مرتكب جرمى شده كه كيفر آن قتل است ، به معنى اجماع بر سلب صفت ايمان از مقتول نيست . زيرا ايمان چيزى است و ارتكاب جرايم موجب قتل چيزى ديگر كه ممكن است با هم جمع شوند يا نه . اين حديث شريف بر استحقاق عثمان به مجازات دلالت دارد ، نه بر اجماع آنان بر عدم ايمان وى . عدم ايمان وى به دلايل ديگرى ثابت مىشود كه بايد گرد آورد و در آن به دقت انديشيد . به علاوه على ، و بسيارى از همگامان او در قتل عثمان شركت نداشتند . اين مسأله معروف و مشهور است و همانگونه كه از امام على عليه السّلام روايت شده قتل عثمان نه او را شاد كرد و نه اندوهگين . ( 1 )

9 - حديث عشرهء مبشره

علوى حديث عشره مبشره را باطل دانسته و در اين باره به چند دليل استدلال كرده است : 1 - طلحه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را اذيت كرد . آنگاه كه گفت پس از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله با همسرش ازدواج خواهد كرد . پس نازل شد :
وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ . وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً
. « 2 » 2 - طلحه و زبير در قتل عثمان خيلى سعى كردند . در حالى كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : قاتل و مقتول در آتش‌اند . « 3 »
هامش
( 1 ) همان ، ص 103 . ( 2 ) احزاب ، 53 . ( 3 ) همان ، ص 107 .
مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 338 | السيد جعفر مرتضى العاملي / محمد سپهرى