( 1 ) آنان به جاى تسليت و تعزيت ، و تكريم و تعظيم زهرا عليها السّلام نه تنها با كلمات و سخنان گزنده و دردآور ، بلكه گفتار و كردار شكننده به استقبال او رفتند . بنابراين به مصلحت هيئت حاكمه نخواهد بود كه مردم همه روزه زهرا عليها السّلام را حزين و شكسته ببينند ، اگر چه زهرا عليها السّلام سكوت كند و نه بگريد ، و نه از آنان كه به او ظلم كردهاند و حرمتش را هتك ، به بدى نام برد .
هر كس به مسجد مىآيد زهرا عليها السّلام را متألم و رنجور ، ناراحت و پريشان مىبيند .
سپس مىرود تا در فاصلهء چند مترى خانه زهرا عليها السّلام در مجلس خليفه بنشيند . او در مجلس خليفه در فكر آزار و اذيت و ماجراى زهرا عليها السّلام فرو خواهد رفت و در نهايت وجدانش بيدار خواهد شد .
( 2 ) بنابراين جلوس اندوهگين و مرارت زهرا عليها السّلام خواب خوش حاكمان را بر هم خواهد زد و پايههاى حكومت آنان را تا حدود زياد و خطرناكى سست و لرزان خواهد ساخت و موجب خواهد شد كه بسيارى از مردم از تقصير خويش در حق زهرا عليها السّلام نادم و پشيمان شوند و به درگاه او عذر تقصير آورند . زيرا گريه ، حزن و اندوه زهرا عليها السّلام وجدانها را بيدار ، احساسات را تحريك ، و انسانها را به هيجان مىآورد . چه آنان هم احساسات و عواطف خود را دارند . همين امر از سلطه و نفوذ حاكمان خواهد كاست . زيرا اينان آنگونه كه ادعا دارند به نام پدر زهرا عليها السّلام و از طريق تعاليم او بر مردم حكومت مىكنند . اگر عمر بن سعد از سخنان زينب حورا لحظاتى پس از آن كه حسين عليه السّلام را كشته بود ، گريست ، پس چگونه خواهند بود كسانى كه دلهايشان همچون قلب حرمله ، و شمر بن ذى الجوشن ، و عمر بن سعد سخت و با قساوت نيست . البته درجات ايمان هر يك از قاتلان شهداى كربلا بر حسب انديشه ، شعور و عمل متفاوت است ، و هر چند بنا به هر دليل به هنگام وقوع اين حادثه فجيع سخنى بر زبان نياوردند اما لحظهء بيدارى فرا خواهد رسيد و فرصت
مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 307
مساهمون: السيد جعفر مرتضى العاملي
ص٣٠٧