فاطمه عليها السّلام براى مقابله با تهاجم به تنهايى ، تفريط على عليه السّلام در حفظ امانت است ؛ نه تنها درست نيست بلكه سخنى سخيف به شمار مىآيد . زيرا تكليف فاطمه عليها السّلام اين بود كه از امامت دفاع كند كه به همين تكليف عمل كرد .
( 1 ) تكليف على عليه السّلام اين بود كه نه به آنان مشروعيت بخشد و نه دستاويزى كه بتوانند با كمك آن برنامه و نقشه خود را پياده كنند ، و فرصت تشخيص حق از باطل را براى مردم حفظ كند . سپس نه به مهاجمان فرصت دهد كه به زهرا عليها السّلام تعدّى نمايند و نه اين امكان را فراهم سازد كه صحنهسازى كنند و از زشتى جنايتى كه مرتكب شدهاند بكاهند و آن را با سياست و زيركى به مردم تحميل كنند .
تكليف مهاجمان اين بود كه حق را جايگاهش برگردانند و خويشتن را در معرض خشم زهرا عليها السّلام و از آنجا در معرض خشم خدا و رسول قرار ندهند .
على و زهرا عليهم السّلام به بهترين وجه به تكليف خود عمل كردند و امكان اقدام بهتر از آن وجود نداشت .
نمىتوان كسى را كه به تكليف شرعى خود عمل مىكند ، به كوتاهى در حفظ امانت و مخالفت با حكم شرعى متهم كرد بلكه تفريط از سوى ديگران صورت گرفته است .
( 2 )
زدن زهرا عليها السّلام يك مسأله شخصى ؟ !
اين گوينده در ادامه اعتراضات خود ، مىگويد :
اگر شما بگوييد : على عليه السّلام به واسطهء وصيت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله از زهرا عليها السّلام دفاع نكرد .
چه « وصيتى از برادرش او را مقيد كرده بود » .
ما مىگوييم : پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به او سفارش كرده بود كه براى رسيدن به خلافت معركهاى به وجود نياورد ولى به او نگفته بود كه از همسرت دفاع نكن . از سوى