به نزد رسول خدا ( ص ) رفتند و مسلمان شدند و با او ماندند .
كعب بن اسد ، به حى بن اخطب دستور داد كه از قريش و غطفان برايشان تضمين بگيرد تا كسانى را به عنوان گروه به بنى قريظه بسپارند تا اگر بر محمّد دست نيافتند و بازگشتند ، به يهوديان چيزى نرسد . گفتند : گروگانها ، نود نفر از اشراف و بزرگان آنها باشند . « 1 » حى اين شرط را پذيرفت . در اين هنگام بنى قريظه پيمان خود را با پيامبر ( ص ) شكستند و صحيفهاى را كه عهد نامهء رسول اللّه ( ص ) در آن بود ، پاره كردند ، مگر بنى سعنه . . . « 2 »
2 . گروه حقيقتياب
خبر پيمانشكنى يهود بنى قريظه به رسول خدا ( ص ) رسيد . از اين خبر به شدت اندوهگين شد و اصحاب ناله سر دادند . « 3 » گفته مىشود : اين خبر را عمر بن خطّاب به رسول خدا ( ص ) داد . اين موضوع بر حضرت گران آمد . « 4 » و فرمود : حسبنا اللّه و نعم الوكيل : ما را خدا بس است ؛ او بهترين تكيهگاه است .
آنگاه سعد بن معاذ ، سعد بن عباده ، خوات بن جبير و عبد اللّه بن رواحه را براى كسب خبر گسيل داشت . برخى از دو نفر اخير ياد نكرده ، به جاى آنان از اسيد بن حضير نام بردهاند . « 5 » آنان چون به ميان بنى قريظه رسيدند ، متوجّه شدند كه پيمان شكستهاند و آشكارا درصدد انتقامگيرى از رسول خدا ( ص ) هستند .
هامش
( 1 ) . سبل الهدى و الرشاد ، 4 / 27 ؛ البداية و النهايه ، 4 / 103 ؛ دلائل النبوه ( بيهقى ) ، 3 / 401 .
( 2 ) . البداية و النهايه ، 4 / 103 .
( 3 ) . تفسير قمى ، 2 / 181 ؛ بحار الانوار ، 20 / 223 .
( 4 ) . سيره حلبى ، 2 / 316 ؛ امتاع الاسماع ، 1 / 227 ؛ سبل الهدى و الرشاد ، 4 / 527 ؛ المغازى ، 2 / 457 .
( 5 ) . سيره حلبى ، 2 / 316 ؛ امتاع الاسماع ، 1 / 227 ؛ المغازى ، 2 / 458 ؛ سبل الهدى و الرشاد ، 4 / 527 ؛ تفسير قمى ، 2 / 181 ؛ بحار الانوار ، 2 / 223 .