ابو معشر اين جنگ را در دو سال قرار داده است . او مىگويد : ذات الرقاع در ماه ذى القعده سال پنجم هجرى پس از غزوه بنى قريظه بود . ذات الرقاع در آخر سال پنجم و ابتداى سال ششم بود . « 1 »
برخى نيز عقيده دارند كه اين غزوه در سال پنجم هجرى بوده است . « 2 »
شمارى ديگر را نظر بر آن است كه ذات الرقاع پس از فتح خيبر در سال هفتم روى داده است . « 3 » اين عقيدهء بخارى است و ما هم با او موافق هستيم .
غزالى گويد : غزوهء ذات الرقاع ، آخرين غزوههاى رسول خدا ( ص ) است .
گفتهاند : « اين غلط آشكارى است و ابن الصلاح در تكذيب آن بسى مبالغه كرده است . » زينى دحلان اين ديدگاه را بيان كرده است . « 4 »
ديدگاه ما
ما عقيده داريم كه نماز خوف پيش از صلح حديبيه تشريع شد و غزوهء ذات الرقاع پس از آن روى داد ، لذا رسول خدا ( ص ) در اين جنگ هم نماز خوف خواند . ما ، در اثبات ديدگاه خود به موارد زير استناد مىكنيم ؛
1 . نماز خوف در غزوه حديبيه تشريع شد . « 5 » صدوق به سند صحيح روايت
هامش
( 1 ) . بنگريد : تاريخ الخميس ، 1 / 463 ؛ المواهب اللدنيه ، 1 / 106 .
( 2 ) . بنگريد : تاريخ الخميس ، 1 / 464 ؛ فتح البارى ، 7 / 321 ؛ المواهب اللدنيه ، 1 / 106 ؛ انساب الاشراف ، 1 / 334 ؛ الجامع ( قيروانى ) ، 279 - 281 ؛ سيره مغلطاى ، 54 ؛ شذرات الذهب ، 1 / 11 ؛ الكامل فى التاريخ ، 2 / 175 ؛ تاريخ الامم و الملوك ، 2 / 227 ؛ تاريخ ابن الوردى ، 1 / 160 ؛ الثقات ، 1 / 257 - 259 ؛ حبيب السير ، 1 / 356 ؛ سيره دحلان ، 1 / 264 ؛ نصب الرايه ، 2 / 249 .
( 3 ) . بنگريد : صحيح بخارى ، 3 / 23 ؛ تاريخ الخميس ، 1 / 463 ؛ سيره حلبى ، 2 / 270 ؛ المواهب اللدنيه ، 1 / 106 ، 109 .
( 4 ) . سيره دحلان ، 1 / 264 ؛ فتح البارى ، 7 / 327 ؛ المواهب اللدنيه ، 1 / 106 .
( 5 ) . البرهان فى تفسير القرآن ، 1 / 411 .