رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ .
« 1 »
بگو : اگر پدران و پسران ، و برادران ، و زنان ، و خاندان شما و اموالى كه گرد آوردهاند ، و تجارتى كه از كسادش بيمناكند و سراهايى را كه خوش مىداريد ، نزد شما از خدا و پيامبرش و جهاد در راه وى دوستداشتنىتر است ، پس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را ( به اجرا در ) آورد و خداوند فاسقان را راهنمايى نمىكند .
امّا پس از آن كه رسول خدا ( ص ) به ناچار به جنگ عرب رفت و آنان را شكست داد و بر همگان چيره شد و بين بسيارى از قبايل كه شمارى از همسران حضرت به آنان نسبت مىبردند و مسلمانان و در رأس آنان ، پيغمبر اكرم ( ص ) جنگهايى به وقوع پيوست و مردمانى كشته شدند . چنان كه پيش از اين ديديم مسأله ثار و خون خواهى نزد مردم عرب از اهميت خاصى برخوردار است . آرى ، بر اين اساس ضرورت ايجاب مىكرد كه راههاى مختلفى را به منظور جلب قلوب آنان و ايجاد نوعى رابطه و علاقه در پيش گيرد تا همه يا لااقل شمارى از مردم عرب را به آن حضرت مرتبط سازد و بر پايهء اعتماد متقابل ، با وى رفتار و مواضع روشنى داشته باشند . از سوى ديگر فرصت هرگونه اقدام منفى در مقابل پيغمبر ( ص ) و دعوت اسلامى را از آنان سلب كند .
و آنگاه كه رسول خدا ( ص ) توانست از نظر روانى و عقيدتى بر آنان چيره شود ، در حقيقت راه را براى نابودى حقد و كينههاى نهفته در قلوب عرب هموار نمود . بدين ترتيب همه با هم در راه يك هدف و يك عقيده همگام و همراه شدند .
به همين دليل مىبينيم كه آزار و اذيّت توانفرساى شمارى از همسران خود
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) : 24 .