سى و پنجمين ماه هجرت ، در سال چهارم هجرت بود ، قدرى بحث كرديم .
دوباره آن سخنان را تكرار نمىكنيم . علاوه بر اين گفتيم كه دربارهء همين تاريخ ترديد هست و چنان به نظر مىرسد كه بايد قتل سفيان بن خالد پس از فاجعه رجيع باشد . اين فاجعه پس از تاريخ مذكور بوده است .
ج . دشمنى هذيل و خزاعه
برخى « 1 » گفتهاند : قبيلهء هذيل كه اين مرد ( سفيان بن خالد ) از آن بوده ، با قبيلهء خزاعه دشمنىهاى خونين داشت . « 2 » حال چگونه براى عبد اللّه بن انيس ممكن بود كه خود را از خزاعه معرفى كند و سفيان بن خالد به او اعتماد نمايد ؟
د . جواز تبرّك به آثار رسول خدا ( ص )
فرض كنيم كه اين روايت اساسا نادرست است ، با وجود اين مىبينيم كه مورّخان گذشته مسألهء تبرك را پذيرفته و بدون اعتراض آن را در كتابهاى خود آورده و نكتهاى به عنوان يادآورى ذكر نكردهاند . اين نشان مىدهد كه آنان تبرّك را نه شرك به خداوند متعال مىدانستهاند و نه خروج از دين .
علّامه پژوهشگر ، على احمدى ميانجى ( ره ) به تفصيل از اين موضوع در كتاب : تبرك الصحابة و التابعين بآثار الانبياء و الصالحين ، بحث كرده است .
براى اطلاع تفصيلى به اين كتاب مراجعه كنيد .
* * *
هامش
( 1 ) . محمّد فى المدينه ، 135 .
( 2 ) . بنگريد : المغازى ، 2 / 843 - 846 .