يارى جويد ، يارى شود . هر كه با اين سنّتها مخالفت ورزد ، راهى جز راه مؤمنان رفته و خداوند آنچه بخواهد بر او مستولى گرداند . « 1 »
عمر بن خطّاب به هنگام انتصاب شريح به منصب قضاوت به او گفت :
اگر همهء قضاوتهاى رسول خدا ( ص ) را ندانى ، بر اساس آنچه از كارهاى ائمهء مهتدين ( پيشوايان هدايت شده ) مىدانى ، عمل كن . « 2 »
خطيب بغدادى درباره كارهايى كه چيزى از رسول خدا ( ص ) دربارهء آن وجود ندارد ، مىگويد :
حكم شرعى با اجماع ائمه ( يا امّت ) بر تحليل و تحريم ثابت مىشود .
چنان كه با امر پيامبر ( ص ) ثابت مىشود . « 3 »
11 . رأى صحابى در نبود نص :
مقريزى مىگويد :
ابو بكر بر پايه آنچه از كتاب و سنّت مىدانست ، قضاوت مىكرد و اگر از آن دو چيزى نمىدانست ، از صحابهاى كه نزد او بودند ، مىپرسيد و اگر آنان نمىدانستند ، خودش اجتهاد مىكرد . « 4 »
برخى گفتهاند : صحابه از حضور در مجلس پيامبر ( ص ) غيبت مىكردند ، لذا براى آن دسته از احكام كه در مجلس پيامبر ( ص ) حضور نداشتند ، اجتهاد مىكردند . « 5 » اكثر اهل سنّت به جواز اجتهاد صحابه در عصر پيامبر ( ص ) و وقوع آن معتقد هستند . « 6 »
هامش
( 1 ) . تهذيب تاريخ دمشق ، 6 / 307 .
( 2 ) . شرف اصحاب الحديث ، 7 .
( 3 ) . الكفاية فى علم الروايه ، 421 - 422 .
( 4 ) . الخطط و الآثار ، 2 / 332 ؛ تاريخ حصر الاجتهاد ، 9 - 93 ؛ بنگريد : الغدير ، 7 / 119 ؛ سنن دارمى ، 1 / 58 ؛ الصواعق المحرقه ، 10 ؛ تاريخ الخلفاء ، 71 ؛ اعلام الموقعين ، 19 ؛ جامع بيان العلم ، 2 / 51 .
( 5 ) . همان ، منابع .
( 6 ) . بنگريد : ارشاد الفول ، 256 - 257 .