تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 685

مساهمون:

ص٦٨٥
مىخواهد وجود ندارد . 17 - مصيبت مال و مفقود شدن آن بزرگ نخواهد بود ولى مصيبت اشخاص بزرگوار بزرگ است . 18 - براى اين جهت است كه پهلو و پيكرم موافق آرام گرفتن در خوابگاهى نيست ، و در دل من از حرارت فراق تشنگى جايگزين است . و نيز به هنگام رحلت حضرت زهرا مىفرمايد : - دوستى كه نظير او دوستى نخواهد بود ، و در قلب من غير از او بهره‌اى وجود ندارد . - دوستى كه از پيش چشم و جسم من غايب شد ، ولى از قلب من غايب نخواهد بود . و خطاب به حضرت زهرا بعد از فوت او مىفرمايد : - مرا چه شده كه بر روى قبرها توقف مىنمايم ، و بر قبر دوست سلام مىكنم ولى او جواب سلام مرا نمىدهد . - اى دوست تو را چه شده كه جواب سلام ما را نمىدهى ، آيا بعد از من دوستى دوستان را فراموش كردى . جواب از زبان حضرت زهرا : - دوست در جواب گفت : من چگونه جواب شما را بگويم ، در صورتى كه رهين سنگهاى فراوان و خاك قرار گرفتم . - حقّا كه خاك اعضاى نيكوى بدنم را خورد و من شما را فراموش كردم و از نظر اهل خانه و همسالهايم ناپديد شدم . - از من بر شما سلام باد كه رشتهء دوستى و محبّت من و شما با بازماندگانم قطع شد .

[ متن عربى ]

359 / 49 - مِصْبَاح الْأَنْوَارِ ، « 1 » عَن أَبِي جَعْفَرٍ ع قَال إِن فَاطِمَةَ بِنْت رَسُول اللَّه ص مَكَثَت بَعْدَ رَسُول اللَّه ص سِتِّين يَوْماً ثُم مَرِضَت فَاشْتَدَّت عَلَيْهَا فَكَان مِن دُعَائِهَا فِي شَكْوَاهَا يَا حَيُّ يَا قَيُّوم بِرَحْمَتِك أَسْتَغِيث فَأَغِثْنِي اللَّهُم زَحْزِحْنِي عَن النَّارِ وَ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ وَ أَلْحِقْنِي

هامش
( 1 ) مصباح الانوار ، ص 260 و 262 .