وَ عَن حُسَيْن بْن عُلْوَان عَن سَعْدِ بْن طَرِيف عَن أَبِي جَعْفَرٍ ع قَال بُدُوُّ مَرَض فَاطِمَةَ بَعْدَ خَمْسِين لَيْلَةً مِن وَفَاةِ رَسُول اللَّه ص فَعَلِمَت أَنَّهَا الْوَفَاةُ فَاجْتَمَعَت لِذَلِك تَأْمُرُ عَلِيّاً بِأَمْرِهَا وَ تُوصِيه بِوَصِيَّتِهَا وَ تَعْهَدُ إِلَيْه عُهُودَهَا وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِين ع يَجْزَع لِذَلِك وَ يُطِيعُهَا فِي جَمِيع مَا تَأْمُرُه فَقَالَت يَا أَبَا الْحَسَن إِن رَسُول اللَّه ص عَهِدَ إِلَيَّ وَ حَدَّثَنِي أَنِّي أَوَّل أَهْلِه لُحُوقاً بِه وَ لَا بُدَّ مِمَّا لَا بُدَّ مِنْه فَاصْبِرْ لِأَمْرِ اللَّه تَعَالَى وَ ارْض بِقَضَائِه قَال وَ أَوْصَتْه بِغُسْلِهَا وَ جَهَازِهَا وَ دَفْنِهَا لَيْلًا فَفَعَل قَال وَ أَوْصَتْه بِصَدَقَتِهَا وَ تَرَكَتِهَا قَال فَلَمَّا فَرَغ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِين مِن دَفْنِهَا لَقِيَه الرَّجُلَان فَقَالا لَه مَا حَمَلَك عَلَى مَا صَنَعْت قَال وَصِيَّتُهَا وَ عَهْدُهَا
ترجمه :
در كتاب مصباح الانوار از امام جعفر صادق ، از پدران مقدّسش عليهم السّلام روايت شده است :
حضرت زهرا ما بين نماز مغرب و عشا از دنيا رفت .
عبد اللَّه بن حسن روايت مىكند كه هنگامى كه رحلت حضرت زهرا نزديك شد ، نظرى خاص كرد و فرمود :
سلام بر جبرائيل ، سلام به رسول خدا ، بار خدايا ! مرا با رسول خود محشور كن .
پروردگارا ! مرا در بهشت و جوار خود جاى بده . خانهء تو خانهء سلامتى است .
سپس فرمود : آيا آنچه را كه من مىبينم شما هم مىبينيد ؟ زيرا اين مركبهاى اهل آسمانهاست ، اين جبرئيل و اين پيغمبر خداست كه به من مىفرمايد : دخترم بيا ، زيرا اين نعمتهايى كه تو در پيش دارى برايت بهتر است .
زيد بن على عليه السّلام مىگويد : زمانى كه وفات حضرت فاطمه نزديك شد آن بانو به جبرئيل و حضرت رسول و ملك الموت سلام كرد : حاضرين احساسات ملائكه را شنيدند و بهترين بوى مشك را استشمام نمودند .
و امام باقر عليه السّلام گفت : فاطمه عليها السّلام بعد از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم شش ماه زندگى كرد . و در روايت ديگر از آن حضرت آمده است : فاطمه پانزده روز بيمار بود و سپس وفات نمود .
و امام صادق فرموده است : شاهدان دفن حضرت فاطمه سلمان فارسى ، مقداد بن اسود ، ابو ذر غفارى ، عبد اللَّه بن مسعود ، عبّاس بن عبد المطّلب و زبير بن عوام بودند .