بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 650
و امام باقر عليه السّلام از پدرانش روايت نمود كه حضرت فاطمه در دورهء شش ماههء زندگانى بعد از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هرگز نخنديد . و از امام باقر عليه السّلام روايت است كه فاطمه عليها السّلام را در هفت قطعه پارچه كفن كردند . و باز از امام باقر روايت شده : ابتداى بيمارى حضرت فاطمه پنجاه شب بعد از وفات رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود و وقتى آن حضرت دريافت كه از اين بيمارى بهبود نخواهد جست لذا توصيههايش را به على عليه السّلام فرمود ، و در اين حال على عليه السّلام بسيار ناله و زارى مىكرد و پس از آن نيز به همهء توصيهها و سفارشهاى فاطمه عليها السّلام عمل كرد . و فاطمه عليها السّلام به على عليه السّلام گفت : اى ابو الحسن ! رسول خدا به من خبر داده كه اوّلين شخص از خانوادهء او هستم كه به حضرتش خواهم پيوست ، پس گريزى از مرگ نيست ، در مقابل امر خداوند صبر پيشه كن و به رضاى او راضى باش . و امام باقر عليه السّلام فرموده : و على عليه السّلام را به غسل ، كفن و دفن شبانهء خويش سفارش كرد و على نيز اطاعت نمود ، و او را در بارهء صدقات و ارثيهاش توصيههايى كرد . هنگامى كه على عليه السّلام از دفن فاطمه عليها السّلام فراغت يافت ، دو نفر او را ملاقات كرده و پرسيدند : آن دو چيزى كه با خود حمل مىكنى چيست ؟ على عليه السّلام فرمود : وصيّت فاطمه و سفارشهاى اوست . [ متن عربى ] 341 / 31 - علل الشرائع « 1 » ( 1 ) علل الشرائع ، ج 1 ص 185 شمارهء 2 . حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْن أَحْمَدَ قَال حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاس أَحْمَدُ بْن مُحَمَّدِ بْن يَحْيَى عَن عَمْرِو بْن أَبِي الْمِقْدَام وَ زِيَادِ بْن عَبْدِ اللَّه قَالا أَتَى رَجُل أَبَا عَبْدِ اللَّه ع فَقَال لَه يَرْحَمُك اللَّه هَل تُشَيَّع الْجِنَازَةُ بِنَارٍ وَ يُمْشَى مَعَهَا بِمِجْمَرَةٍ وَ قِنْدِيل أَوْ غَيْرِ ذَلِك مِمَّا يُضَاءُ بِه قَال فَتَغَيَّرَ لَوْن أَبِي عَبْدِ اللَّه ع مِن ذَلِك وَ اسْتَوَى جَالِساً ثُم قَال إِنَّه جَاءَ شَقِيٌّ مِن الْأَشْقِيَاءِ إِلَى فَاطِمَةَ بِنْت مُحَمَّدٍ ص فَقَال لَهَا أَ مَا عَلِمْت أَن عَلِيّاً قَدْ خَطَب بِنْت أَبِي جَهْل فَقَالَت حَقّاً مَا تَقُول فَقَال حَقّاً مَا أَقُول ثَلَاث مَرَّات فَدَخَلَهَا مِن الْغَيْرَةِ مَا لَا تَمْلِك نَفْسَهَا وَ ذَلِك أَن اللَّه تَبَارَك وَ تَعَالَى كَتَب عَلَى النِّسَاءِ غَيْرَةً وَ كَتَب عَلَى الرِّجَال جِهَاداً وَ جَعَل لِلْمُحْتَسِبَةِ الصَّابِرَةِ