بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 107

وَ مِن ذَلِك مَا رَوَاه أَحْمَدُ بْن حَنْبَل فِي مُسْنَدِه « 1 » بِإِسْنَادِه أَن النَّبِيَّ ص أَخَذَ بِيَدِ الْحَسَن وَ الْحُسَيْن وَ قَال مَن أَحَبَّنِي وَ أَحَب هَذَيْن وَ أَبَاهُمَا وَ أُمَّهُمَا صَلَوَات اللَّه عَلَيْهِم كَان مَعِي فِي دَرَجَتِي يَوْم الْقِيَامَةِ وَ مِن ذَلِك مَا رَوَاه الْفَقِيه الشَّافِعِيُّ ابْن الْمَغَازِلِيِّ فِي كِتَابِه « 2 » بِإِسْنَادِه إِلَى جَابِرِ بْن عَبْدِ اللَّه قَال قَال رَسُول اللَّه ص ذَات يَوْم بِعَرَفَات وَ عَلِيٌّ ع تُجَاهَه ادْن مِنِّي يَا عَلِيُّ خُلِقْت أَنَا وَ أَنْت مِن شَجَرَةٍ فَأَنَا أَصْلُهَا وَ أَنْت فَرْعُهَا وَ الْحَسَن وَ الْحُسَيْن أَغْصَانُهَا فَمَن تَعَلَّق بِغُصْن مِنْهَا أَدْخَلَه اللَّه الْجَنَّةَ ترجمه : عايشه مىگفت : هنگامى كه محبّت و لطف خارج از حدّ رسول اكرم به دخترش فاطمه را ديدم گفتم : اى رسول خدا ! چنان به اين دختر محبّت مىكنى كه نديدم كسى قبل از تو چنين كرده باشد ؟ و پيامبر فرمود : اى حميرا ! در شبى كه مرا در آسمان سير دادند ، داخل بهشت گرديدم و در مقابل درختى از درختان بهشتى قرار گرفتم كه هرگز نديده بودم زيباتر از آن درخت را و لطيف‌تر از برگهاى آن را ، و پاكتر از ميوه‌هاى آن را ، و يكى از ميوه‌هاى آن را خوردم ، پس در اثر آن ميوه نطفه‌اى در بطن من به هم رسيد ، و هنگامى كه به زمين بازگشتم با خديجه همبستر شدم و او به فاطمه حامله گرديد ، پس هر گاه شوق بهشت به من دست مىدهد بوى او را استشمام مىكنم . اى حميرا ! به درستى كه فاطمه مثل زنان معمولى نيست بلكه او حيض نمىشود و خون نمىبيند . و جزو اين حديث است آنچه كه احمد بن حنبل آن را از پيامبر نقل كرده كه ايشان دست حسن و حسين را گرفته و فرمودند : هر كه مرا و اين دو را ، و پدر و مادرشان را دوست بدارد