رحمت خود ، و بهرهاى از خشنودى و رضاى خود را به من عطا فرما ؛ و قبل از آنكه جانم را بگيرى ، و روحم را قبض نمايى ، و فرشتهء مرگ مرا بر من مسلّط نمايى ، مژدهاى از كرامت خود را به من ارزانى نما ، بشارتى كه فقط تو بر آن توانايى ، بشارتى كه قلبم را مطمئن كند ، و جانم را خشنود سازد ، و ديدگانم را نورانى كند ، و چهرهام را مسرور سازد ، و رنگ رخسارم را درخشندگى عطا كند و جانم را آرامش بخشد ، مژدهاى كه تمام اعضاى بدنم را آسوده كند به طورى كه هر مخلوقى از مخلوقاتت كه مرا مىبيند ، و هر بندهاى از بندگانت كه توصيف مرا مىشنود بر آن غبطه خورد و سختيهاى مرگ را بر من آسان گرداند ، و رنج آن را از من بر طرف سازد ، و شدّت آن را از من دور گرداند ، و بيمارى آن را از من بر طرف نمايد ، و گرفتارى و حسرت آن را از من دور كند ، و مرا از تأسف و بلاهاى آن بر حذر دارد ، و از شرّ آن و شرّ كسانى كه در آن هنگام حضور دارند پناه دهد . و بهرهمندم سازد از خيرى كه در مرگ وجود دارد و خير كسانى كه در آن زمان حاضر هستند و خير آنچه كه بعد از آن واقع گردد .
و آنگاه كه جانم گرفته شد و روحم از كالبدم خارج گرديد ، روحم را در ميان ارواح پاك ، و جانم را در بين جانهاى صالح ، و جسدم را در ميان جسدهاى پاكيزه ، و عملم را در بين اعمال مقبول قرار ده .
از جايگاه قبرم در زمين ، و محل پوشانده شدن بدنم ، آنجا كه گوشتهايم كوبيده شده و استخوانهايم دفن مىگردد ، و تنها و بىكس رها شده و هيچ قدرتى بر خود ندارم ، شهرها مرا از خود دور ساخته ، و بندگان مرا رها كردهاند ، و در آن حال محتاج رحمت تو و اعمال شايسته و صالح خود هستم ، و آنچه را براى خود آماده ساخته و براى سفر آخرت خود پيش فرستاده و در زندگى دنيوى انجام دادهام را درمىيابم ، بهرهاى از رحمتت ، و پرتوى از نورت را به من ارزانى دار ، و مرا از كرامت خود ، با سخن ثابت و محكم ، در زندگى دنيا و آخرت ثابت قدم گردان ، به درستى كه تو ظالمان را گمراه كرده و بر هر كار قادر هستى .
و آنگاه كه در قيامت و موقع حسابرسى ، قبرم شكافته شده ، و بندگان از من دور مىشوند ، و صيحهء آسمانى مرا فرا گرفته ، و نفخهء صور مرا به وحشت انداخته ، و بعد از مرگ مرا مبعوث ساخته و براى حساب اعمالم برانگيختهاى ، آن روز را بر من مبارك گردان و
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 1027
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٢٧