تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 1026

مساهمون:

ص١٠٢٦

يَا مَن بَابُه مَفْتُوح لِدَاعِيه وَ حِجَابُه مَرْفُوع لِرَاجِيه يَا سَاتِرَ الْأَمْرِ الْقَبِيح وَ مُدَاوِي الْقَلْب الْجَرِيح لَا تَفْضَحْنِي فِي مَشْهَدِ الْقِيَامَةِ بِمُوبِقَات الْآثَام وَ لَا تُعْرِض بِوَجْهِك الْكَرِيم عَنِّي مِن بَيْن الْأَنَام يَا غَايَةَ الْمُضْطَرِّ الْفَقِيرِ وَ يَا جَابِرَ الْعَظْم الْكَسِيرِ هَب لِي مُوبِقَات الْجَرَائِرِ وَ اعْف عَن فَاضِحَات السَّرَائِرِ وَ اغْسِل قَلْبِي مِن وِزْرِ الْخَطَايَا وَ ارْزُقْنِي حُسْن الِاسْتِعْدَادِ لِنُزُول الْمَنَايَا يَا أَكْرَم الْأَكْرَمِين وَ مُنْتَهَى أُمْنِيَّةِ السَّائِلِين أَنْت مَوْلَايَ فَتَحْت لِي بَاب الدُّعَاءِ وَ الْإِنَابَةِ فَلَا تُغْلِق عَنِّي بَاب الْقَبُول وَ الْإِجَابَةِ وَ نَجِّنِي بِرَحْمَتِك مِن النَّارِ وَ بَوِّئْنِي غُرُفَات الْجِنَان وَ اجْعَلْنِي مُتَمَسِّكاً بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَ اخْتِم لِي بِالسَّعَادَةِ وَ أَحْيِنِي بِالسَّلَامَةِ يَا ذَا الْفَضْل وَ الْكَمَال وَ الْعِزَّةِ وَ الْجَلَال وَ لَا تُشْمِت بِي عَدُوّاً وَ لَا حَاسِداً وَ لَا تُسَلِّطْ عَلَيَّ سُلْطَاناً عَنِيداً وَ لَا شَيْطَاناً مَرِيداً بِرَحْمَتِك يَا أَرْحَم الرَّاحِمِين « 1 » ترجمه : پاك و منزّه است او كه داراى عزّت و الا بوده ، مقامش بلند و رفيع است ؛ پاك و منزّه است آن كه دارندهء جلال ، عظمت و بزرگى مىباشد ؛ پاك و منزّه است همو كه حكومت مطلق و جاويد براى اوست ؛ حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه به سبب نعمتهايش ، موفّق به شناخت او ، و عمل براى او و توجّه به سوى او ، و اطاعت اوامر او گرديدم ؛ او را سپاس مىگزارم كه مرا منكر آيات كتابش و متحيّر در برابر اوامرش قرار نداد ؛ و او را ستايش مىكنم كه مرا به دين راستين هدايت نمود ، و مرا چنان كرد كه چيزى جز او را نپرستم . خداوندا ! گفتار توبه‌كنندگان و عمل آنان را ، رستگارى مجاهدان و ثواب آنان را ، يقين مؤمنان و توكّل آنان را ، و راحتى در هنگام مرگ ، و در امان بودن به هنگام حسابرسى را از تو خواستارم ؛ و از تو مىخواهم كه مرگ مرا بهترين غايبى كه در انتظار او هستم ، و بهترين چيزى كه با آنان روبرو مىگردم قرار دهى ، و هنگام مرگ ، و زمانى كه مرا در خود فرو مىبرد ، و آنگاه كه آخرين نفسها در سينه‌ام مىتپد ، و هنگامى كه جان بر لبانم مىرسد ، و در آن حال كه از دنيا مىروم ، و در آن ساعتى كه هيچ اختيارى از خود نداشته ، و هيچ نفع و ضرر ، و هيچ سختى و آسايشى را نمىتوانم براى خود فراهم سازم ، در آن هنگام نسيمى از

هامش
( 1 ) فلاح السائل ، ص 173 - 176 - بحار الانوار ، ج 83 ص 66 - 68 شمارهء 4 .