تنها نظر به آن چند تسبيح خود دارد ، صد بار استغفار گفته و غافل از بيهودهگوئيهاى سراسر روزش كه اگر آنها را مىنوشت صد برابر تسبيحش مىشد ، در صورتى كه كرام الكاتبين آنها را نوشته و خداوند به هر كلمهاش وعدهء عذاب داده و مىفرمايد :
« هيچ سخنى را از دهان بيرون نيفكند جز اينكه نگهبانى آماده نزد اوست ( 23 ) . » چنين كسى همواره در فضايل تسبيحات ، حمد گفتنها و تهليلات دقت مىكند اما هيچ توجّهى به مطالبى كه در بارهء كيفر غيبتكنندگان ، دروغگويان ، منافقان و سخن چينان آمده نمىكند .
به جان خودم سوگند كه اگر فرشتگان نويسندهء الهى مزد نويسندگى تسبيح ، و همچنين مزد سخن بيهودهاى كه گفته و آنها نوشتهاند كه بيش از تسبيح او بوده است ، از او بخواهند ، در اين صورت زبانش را از تمام مطالب مهمّش باز خواهد داشت ، و آنها را خواهد شمرد ، و حساب خواهد كرد و با تسبيحاتش خواهد سنجيد كه مبادا اجرتش زياد شود ! شگفتا كسى كه محاسبه نفس دارد و بر ذرّهاى از تسبيحش احتياط مىورزد كه مبادا در آخرت از ثوابش بىبهره بماند امّا احتياط از ترس اين كه مبادا بهشت برين و نعمتهاى آن را از دست دهد ، نمىورزد ، اين نيست جز مصيبت بزرگى براى آن كه در اين باره بينديشد ، و اين چيزى است كه اگر ترديد كنيم ، در زمرهء كافران منكر حق خواهد بود ، و اگر معتقد باشيم از جمله نادانان فريفته خواهيم بود پس اين روش كسانى نيست كه قرآن و آنچه را كه پيامبر ( ص ) آورده ، باور دارند ، و ما پناه مىبريم به خداى تعالى از اين كه از ناسپاسان و فريب خوردگان باشيم و به آرزوهاى بيهوده و بهانههاى شيطانى و هواى نفس تكيه كنيم .
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 402
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٤٠٢