قيامت ، در حالى كه چهرهاش چون ماه شب چهارده مىدرخشد ، در آن صحنه حاضر شود ( 4 ) ، بنا بر اين در آيه مباركه دقت كن ! : « كسى كه خويشتن را از خواهش نفس باز دارد ، بهشت جايگاه اوست ( 5 ) . » و موارد جلب خواهش نفس پنج مورد است كه خداوند در اين آيه جمع كرده است : « . . . زندگانى دنيا ؛ بازى ، بيهوده كارى ، آرايش و فخر فروشى ما بين خودتان ، و به رخ ديگران كشيدن زيادى مال و اولاد است ( 6 ) . . . » اينهايى را كه خداوند در آيه مباركه بيان داشته است ، مربوط به دنياست ، اما آنچه مربوط به خداست همان مقدار ضرورى از ، مسكن ، لباس ، خوردن و نوشيدن است و انسان ناگزير از آنهاست ، و دورانديشى اقتضا مىكند كه انسان بيمناك باشد و تقواى الهى را پيشه كند ، و از اين وسايل - به پيروى از پيامبران و اوليا كه به مقدار ضرورت بسنده مىكردند - به مقدار نياز برگيرد ، همان طورى كه هرگز سلمان فارسى ، غذايى در جلو خود نگذاشت كه دو نوع خورش داشته باشد .
آوردهاند كه سلمان - خدايش بيامرزد - ابو ذر را به مهمانى خواند ، و نان جوينى با مقدارى نمك سر سفره آورد ، او گفت : مقدارى سركه و سبزى هم اضافه كن ! سلمان ظرف آبكشى خود را براى تهيهء آنها به گرو گذاشت ، بعد از غذا ابو ذر گفت : خدا را شكر كه به ما قناعت داد ، حضرت سلمان گفت : اگر قناعت داشتى ، ظرف آب خورى من به گرو نرفته بود ، حال نگاه كن به اين دو شخصيت بزرگوار با عظمت چگونه سركه و سبزى را زيادى مىدانند .
نقل شده است كه امير المؤمنين ( ع ) نان جوين و نمك ناساييده ميل مىكرد .
روايت شده است كه آن بزرگوار به يكى از كاركنانش نوشت : « پيشواى تو - على بن ابى طالب - از دنياى خود به دو قرص نان بسنده كرده است ، و گوشت نمىخورد ، مگر در سالى يك بار از گوشت قربانى و شما بر چنين رفتارى توانايى نداريد ، ولى مرا به پرهيزگارى و كوشش خود يارى كنيد ( 7 ) . » به اين مرد
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 290
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٢٩٠